Lekker mastuberen geile kik meiden

lekker mastuberen geile kik meiden

Op Scruff vond ik D. Via Skype liet hij me zijn huis zien. Het plan dat hij piano zou spelen en ik zou zingen sneuvelde vanwege overlast voor de buren, toen ook nog bleek dat zijn microfoon niet werkte en ik hem dus niet kon horen, veranderde het plan in een slaaplied dat ik voor hem zou zingen.

Niet trots op eigen zangkwaliteiten, maar meende een gelukkig gezicht te zien op dat kussen in Californië. Zag er verstild uit. Ik zong de Dijk. Na deze enerverende ochtend had ik behoefte even stil te zijn. Ik zocht iemand om stil mee naast elkaar te zitten en elkaars hand vast te houden. Veel mannen op de chat gaven aan dit een issue te vinden.

Angst voor agressie van randgroepjongeren. Ook veel die het té burgerlijk of dichtbij vonden. Bij het woord verliefdheid had hij zich nooit iets kunnen voorstellen. Toen kwam hij iemand tegen op GayRomeo bij wie hij al tijdens de eerste chat en de Whatsapps die volgden vlinders in de buik kreeg.

Nu begreep hij waar vrienden van hem het over hadden als ze verliefd waren. Ze spraken twee keer af. Naast elkaar zaten ze in de bioscoop en pakte hij M. Zijn handen zweetten destijds. M en de ander sliepen samen. Een paar dagen later appte de gentleman dat hij geen behoefte voelde de romance voort te zetten.

Hij bleek de perfecte handvasthouder. We zaten naast elkaar op bed en lazen alle twee een boek. Op de laptop loungemuziek. Het was mijn laatste avond in mijn tijdelijke huis, dus veel in de koelkast dat ik wilde opmaken.

Besloot te koken met wat er was, kliekjes. Zocht iemand die het samen wilde komen opeten. Een jongen 24 in een relatie, die een dusdanig grote liefhebber van het seksuele avontuur was, dat de App een uitkomst bood.

Hij leek me zorgeloos. Zijn vriend, die minder avontuurlijk was, vond het geen probleem. Hij vertelde over een man die hem afgelopen week appte terwijl B. Samen liepen ze naar het ziekenhuis omdat je daar makkelijk ongestoord naar het toilet kon gaan. Wel een avontuur, geen succes.

Regelmatig gaf hij mannen aan verliefd te zijn of best open te staan om een tijdje samen in Parijs door te brengen. Niet omdat hij dat zo voelde, maar omdat hij de mannen even gelukkig maakte met die woorden. Ook vertelde hij dat hij vaak fake-te alleen Engels te praten, bijvoorbeeld als de ander een lelijk Amsterdams accent had.

Samen Engels praten hielp de geile fantasie. Het was precies dit soort jongens waar M. Was blij een Android te hebben en geen smartphone. Als er een date zat aan te komen via de app. In Google een foto invoeren en in de zoekopdracht dan kijken of die ook onder andere namen voorkomt, goede truc! Aan een schreeuwende homo onder het raam had niemand iets.

Leven in de ogen van een ander — een terugkerend verhaal, ik moest aan P. Nog altijd hoopte M. Door het late tijdstip lieten we de DVD voor wat hij was. Wel aten we de popcorn en dronken bessensap. Het was sowieso misschien meer een film om eens met B.

Gisteren een licht begin van de dag. De afgelopen dagen een aantal jongens ontmoet die zich geen raad wisten met liefde en intimiteit. Het was fijn om nu iemand te treffen die helemaal ok was met zijn liefdes- en seksleven. Zijn vriend woonde in het buitenland, de dating App was voor de snelle seks tussendoor. Het had veel goede ontmoetingen opgeleverd. Karaoke zingen op bed was geweldig. Tainted love uit volle borst, ik was vergeten hoe je daar van kunt genieten.

Een groter verschil met de volgende gast had ik me niet kunnen voorstellen. Via de chat praatte P. Verschrikt sprong de jongen uit bed. Met weinig woorden verliet hij die ochtend het huis. De onmogelijke intimiteit bleek een thema in P. Alleen in China had de App uitkomst geboden. Daar had hij een geweldige avond beleefd met een jongen die hij uit eten had genomen en de nacht had doorgebracht.

Voor de rest was de huid van P. Macht erotiseert, zo zei hij zelf. Vrouwen stonden er dan ook regelmatig voor zijn deur. Maar juist die bekendheid maakte het ook onmogelijk om ongegeneerd dit soort Apps te gebruiken. Moest denken aan het aftreden van Onno Hoes. We accepteren homoseksualiteit en seks tussen mensen van verschillende leeftijden. Maar als je wordt ontmaskerd als gebruiker breekt een schandaal los. De gedachte dat we ons voor de buitenwereld toch zichtbaar moeten houden aan de heteronormatieve normen, een vrijere omgang met seks mag wel worden vermoed, maar niet worden ontdekt.

De 30 tot 40 jarigen draaiden vooral cirkels om elkaar heen. De kroeg was nauwelijks een optie, ook vanwege P. Het was een verhaal dat me raakte, maar klonk allesbehalve bitter. Ik vond het een eer zijn haren te mogen wassen onder de douche. In de vroege avond kwam J. We voerden een openhartig gesprek over seks, en dat ging J. Hij verzorgde in het levensonderhoud van zijn jonge vriendje. Na het ontdekken van zijn ziekte waren de zaken veranderd. Hij verbrak zijn relatie, nam ontslag en verhuisde naar een kleine gemeente.

Hij had nu drie vrienden. Hij was altijd in control. Wat hij nog zou willen veranderen is dat hij voortaan een vast groepje mannen zou hebben.

Nu wisselde dat nog wel eens en dat leverde niet altijd de juiste energie op. Aan een leven met 1 man had J. Het duurde een maaltijd salade voordat J. Kwetsbaarheid was de olifant in de kamer waar niet over werd gesproken.

Van de zorgende hand raakte hij in paniek. Gesprek kwam op drugs dat de kwetsbaarheid uit het wereldje had gehaald. Die avond kwam de dertig jaar jongere versie van J. Hij kwam schuifelen, iets wat I. Na een leven in verschillende weeshuizen leek I. Nu wilde hij zijn pet niet afzetten. Op de middelbare school toonde hij zich vooral niet gay. De komende 6 jaar wilde hij zich richten op zijn studie en de grote ambitie die hij had. Liefde zou daarbij alleen maar in de weg staan, dus die zocht hij niet.

We namen er de tijd voor. Het kwam gevaarlijk dichtbij. Al had ik het me nog zo voorgenomen om niet te doen, een kleine zoen kon niet worden voorkomen. Ik neem me voor vandaag minder te drinken. Een volle dag gisteren, veel indrukken. Aan het eind van de ochtend kwam J. Ik schaamde me dat dat voor mij soms toch echt omgekeerd was, geneugten van de de intimiteit-loze seks te vaak geproefd.

We praatten over de veranderende lichaamscultus bij een jonge generatie mannen, wat te scheren en wat niet. Een liefje had J. Wordt de moderne jonge homo meer geïnspireerd door het ideaal van de Amerikaanse schone porno-man, of was dat altijd zo, en is dat in mijn eigen twintiger jaren een beetje langs me heen gegaan?

Volgens hem betekende zoenen nu seks, en werd het geheim vaak niet meer uitgesteld, weinig om na een eerste date nog over te zwijmelen. Het scheren voelde weldegelijk intiem voor me. Het duurde lang voordat ik iemand vond die kwam gewichtheffen. Wel interessante chat met perfect gespierde man over de behoefte aan imperfectie, hoe je te verbinden als het lichaam zo perfect is dat het geen ingang meer geeft in iemands ziel?

Hijzelf had een chronische huidziekte en ging die te lijf met veelvuldig fitness-bezoek. Daarna me klaargemaakt voor een jongen die om Twee dagen daarvoor had ik ons bezoek uitgesteld, omdat er iemand anders kwam, en het me toen ongemakkelijk leek, twee mannen die liefdesgedichten kwamen lezen. Hoe je aan te passen aan de lichaamscultus als je zo enorm van koken en eten houdt? Het was dan ook niet zijn lichaam waarmee D.

De competitie met andere jongens had zich verplaatst naar het retorische vlak. Grappig dat hij zei tijdens een chat vaak woorden te googelen om net iets slimmer voor de dag te komen. Hield een lang betoog over het verdwijnen van het collectief in de samenleving. Met zijn eigen liefdesleven wilde het ook om die reden niet vlotten, de jongen die er toe deed had ambities in zijn leven, D zelf ook. Gewichtheffen was kortstondig maar voelde goed, nog nooit meegemaakt een man boven me die me dusdanig toeschreeuwt zodat ik extra kracht geef.

Mijn oventje bleek kapot. We veranderden de maaltijd, aten couscoussalade, lekker. Als contrast tot het gewichtheffen, zocht ik iemand om mee te huilen. Om te huilen sneden we uien, wat behoorlijk effect sorteerde. We hadden het over J. Het geluk straalde in J. Het woord beschermingsmechanisme viel. Stoorde zich eraan dat de Utrechter minder voortvarend was dan de gemiddelde Amsterdammer op de chat. Niemand wordt er beter van, alleen tijdverdrijf. Hornet was een nieuw alternatief voor Grindr, leek iets beter te werken.

Hij zou lepeltje lepeltje komen liggen. Wat hij wel wist was dat hij zich op de chat vaak mannelijker voordeed dan hij was. Hij vroeg zich af  waarom hij zich aanpaste aan de norm van de chat, waar bovenaan de ladder toch vooral de mannelijke licht gespierde homo stond.

What else is new? Maar in werkelijkheid had hij zijn handen laten epileren en nagels laten groeien. Ging mij misschien iets te kort door de bocht, maar begreep wat hij zei. Fijn om zo openhartig te praten. De dag begon fijn met A. Ik had hem blijkbaar dusdanig vastgehouden in de nacht dat zijn arm was gaan slapen.

De kleine onvolkomenheden van het samen slapen. Eind van de ochtend ontmoette ik C. We lazen liefdesgedichten aan elkaar voor.

Een goede training omdat C. De blik van buiten zorgt er soms voor dat je je eigen nervositeit hoort in je stem, waardoor je nog sneller onduidelijker nerveuzer gaat lezen.

Bijkomstigheid was dat C. We praatten over de sexiness en on-sexiness van het gehoorapparaat. Hoe de lichamelijke onvolkomenheid mensen op dit soort apps, en in het dagelijks leven, mogelijk kan afstoten We hadden beide nooit porno met gehoorapparaten gezien.

Ook bedachten we dat net als blindheid — ook doofheid — voor sommigen waarschijnlijk een fetisj was. Gebarentaal vind ik iig iets spannends hebben, vooral wanneer een groepje knappe mannen in de kroeg het hanteren, de mogelijke vunzigheid die schuil gaat achter het gebaar, dat voor mij geheim blijft.

Het voorlezen ging ons gaandeweg gemakkelijker af. Het mooiste vonden we:. Ik heb je eenmaal slapend meegemaakt. Je sliep zoals een landschap doet, uitrustend van het leven, om met de nieuwe dag weer vol te lopen. Man, wat kan poëzie soms toch vatten wat niet in de oneliners van een dating app. In de middag kwam P. Ik herkende me in hem.

Eindelijk iemand die weer recht voor zijn raap aangaf dat hij Grindr ook voor eenmalige seksdates gebruikt, al begon hij er steeds meer tegenaan te lopen dat zijn laatste relatie twaalf jaar terug was, en dit niet altijd de beste ontmoetingsplek voor de lange termijn bleek. Hij refereerde aan een man die laatst de deur naakt had opengedaan, waar P. Toch durfde hij een gearrangeerde date niet af te zeggen en ging hij dan over tot de zgn. Herkenbaar probleem, het is nogal wat als je iemand een half uur naar je huis hebt laten fietsen met een duidelijk uitgesproken agenda, om diegene dan weer door de regen terug te sturen.

De sportschool haalde de onzekerheid over het tengere lichaam van vroeger weg. Sinds kort had hij een liefje via Grindr of DudesNude, vergeten die nog niet wist dat P. Hij maakte zich er lichte zorgen over. Het duurde lang om iemand te vinden die kwam praten over schaamtevolle verhalen. Daarna duurde het een tijd voordat ik iemand had gevonden. Na wat teleurstellende ervaringen gebruikte hij de app. De ontmoeting vond vaak niet plaats, en dat was prima. Hij had toch geen continue behoefte aan seks.

Verbeeld ik het me, of is Utrecht hierin anders dan Amsterdam en Berlijn? Steeds meer krijg ik het gevoel dat dit een stad is, waar mensen de dating app. De babbel als doel. Ja, het was die week kermis in het mooie Bergeijk, maar kermis vieren, dat deden Dré en Trees al lang niet meer. Ze hadden wel een gelegenheidsknecht: Martin, een vrijgezel die zich Tinus liet noemen. Tinus, die sinds zijn dertigste gedeeltelijk afgekeurd was wegens psychiatrische problemen waar niemand het fijne van wist, kwam regelmatig een handje toesteken op de boerderij.

Verder had hij nog een halve baan bij een loonwerker. Maar omdat Tinus een notoire kermisvierder was hadden ze met de kermis natuurlijk geen reet aan hem.

Bert en Trees vonden het ook niet zo erg en zelf gaven ze toch niks meer om de kermis. Die tijd hadden ze gehad. De betreffende dinsdag was voor hen een normale, doch wisselvallige zomerdag. Aan het einde van de middag kwam daar echter verandering in. Het was niet zo dat het weer omsloeg. Neen, het bleef wisselvallig. Nee, op het einde van de middag gebeurde er iets anders…. Omstreeks vier uur liep Trees achter naar de stal om te kijken waar haar man ergens uithing.

De reden hiervan was dat hij niet om een uur of drie was op komen draven voor het geijkte koffiekwartiertje. Ze vond dat vreemd. Het gebeurde wel eens vaker, als hij een dagje ploegen was tien kilometer verderop bij hun bijgekochte grond in de Pielis, een boerengebied achter Luyksgestel en Weebosch. Maar dat was nu natuurlijk niet aan de orde.

Ze vertrouwde het allemaal niet en had een raar intuïtief voorgevoel. Tot half vier was ze stoer verder gegaan met het ophangen van de was en het reinigen van de speenemmers van de kalveren, maar nu hield ze het niet meer.

Alleen een paar koeien loeiden terug. In de melkstal was hij ook niet. Behalve om te melken kwam hij daar trouwens maar amper. Ze liep achter de stal uit en riep nog een keer over het erf. Verder keek ze over de weilanden, maar behalve wat jongvee en droogstaande koeien bespeurde ze nergens een Dré. Ze riep nog een paar keer: Plotseling besefte ze dat buiten de tractor luid stond te ronken. Het geluid was er al heel de tijd, maar ze had er simpelweg geen erg in gehad. Onbewust had ze het geluid voor de motor van de regeninstallatie gehouden, maar die was sinds vorig jaar nog niet uit de schuur geweest.

Op een drafje holde Trees er naar toe. De voermengwagen stond nog met zijn kont tegen de maishoop aan. Met een oude tractor met een voorlader werd het voer altijd erin geladen.

Een voermengwagen is een vernuftig systeem. Verschillende soorten voer kunnen achter elkaar worden geladen. Zo laadde Dré altijd eerst gras aan de linkersilo, vervolgens bierbostel aan de middelste, waarna hij altijd eindigde met de mais in de rechtersilo. Vervolgens werd het hele goedje met walsen en messen in de robuuste wagen gemengd.

Zie het als een soort betonmolen maar dan voor veevoer. Toen Trees bij de tractor kwam zag ze dat niemand erop zat, dus ook Dré niet. Niet zo heel opmerkelijk in eerste instantie, want de wagen moest minstens toch wel een kwartiertje mengen voor het voer klaar was voor consumptie. Het had dan weinig zin om op de tractor te blijven zitten.

Vaak ging Dré dan het gemorste voer netjes opvegen. Maar ook daar zag Trees hem niet mee bezig. Ze kroop in de tractor en zag dat de motor maar liefst met vijfentwintighonderd toeren per minuut aan het draaien was. Ze nam eerst het gas terug en zette vervolgens de motor uit. Misschien staat hij al vanaf kwart voor twee te draaien…. Piekerend bleef ze een minuut of vijf in de tractor zitten staren en denken.

Ze begreep er niets van. Toen hoorde ze de koeien loeien en ze besefte dat die onderhand wel honger moesten hebben. Ik zal ze eerst een beetje voeren en dan zien we wel, dacht ze en ze startte de tractor opnieuw.

Ze reed het gevaarte met de neus door de grote openstaande deuren van de stal de voergang op. Ze zag dat de koeien de tegels van de voergoot helemaal hadden schoongelikt van de honger. Ze was haar Dré een fractie van een seconde vergeten. Ze moest namelijk achteruit kijkend vooruit de stal in rijden. Normaal deed Dré dit werk, dus ze was het niet echt gewend.

Met een pookje zette ze de hydraulische motor van de voerband aan en keek langzaam vooruitrijdend toe hoe het voer met een boogje vanaf de band in de voergoot belandde. Plotseling klonk door de stal een ijzingwekkende gil. Het was duidelijk geen alledaagse dag, die vervloekte dinsdag in juli. Ook was het een rustdag in de Tour de France, maar dit terzijde.

Die dinsdag rond vijf uur was hoofdinspecteur Willy Houb aanwezig op zijn werkplek, het politiebureau van Bergsel, zoals deze grote Kempische gemeente met als spil de twee dorpen Bergeijk en Eersel heette. Dit politiebureau bevond zich in het Eerselse.

Samen met zijn assistent Ludo Vercauteren, die in zijn hoedanigheid als Belg de politie van Bergsel bijstond in het kader van de Europese samenwerking, had hij een late dienst op zich genomen. Het was immers in het dorp Bergeijk kermis en ze hadden van de burgemeester van Bergsel, mijnheer Lepemans opdracht gekregen om daar die avond een oogje in het zeil te houden. Er was daar gisteren een hoop trammelant geweest in verband met de diefstal van de spaarkas van Cafézaal De Zilveren Tijger.

Nu had er waarschijnlijk niet veel in de spaarkas gezeten, want die was immers op vrijdag voor de kermis gelicht. Maar goed, er was een hoop commotie geweest waarbij mensen elkaar beschuldigden. Dit alles was ontaard in een heuse ouderwetse knokpartij waarbij het biljart van het café onherstelbaar was beschadigd door rode wijnvlekken, bloed, bier en kapotte glazen.

Burgemeester Lepemans was alert op zulke zaken en dergelijke uitwassen in zijn gemeente kon hij missen als kiespijn. Houb kon het goed met hem vinden. Het was nog een beetje te vroeg om op pad te gaan en Houb zat in zijn kantoortje bij Vercauteren op schoot. Probeer eens goed Nederlands te zingen. Vooruit, we beginnen nog een keer vooraan. Houb vond allereerst dat het gezien de hiërarchie zo hoorde. Bovendien had Houb een hekel aan zijn eigen voornaam.

De naam Willy vond hij niet indrukwekkend genoeg overkomen. Overigens wist bijna niemand dat Willy zijn voornaam was. Dat hield hij zoveel mogelijk voor zich. Op het bureau was Ludo eigenlijk de enige die wist dat hij Willy heette. Hij had van Houb mogen weten hoe diens voornaam luidde, omdat hij hem ooit gezegd had dat hij de voornaam heel voornaam vond.

Dit had Houb een grappige uitspraak gevonden en had daarom speciaal voor hem die uitzondering gemaakt. Ludo had wel moeten beloven, ook al wist hij het nu, zijn voornaam niet te gebruiken, zeker niet in het openbaar. Ludo begon een beetje moeite met het gewicht van Houb te krijgen en duwde hem van zijn schoot. Houb vond het geen beste opmerking. Verdomme, wie is hier eigenlijk de baas? En verder ben jij qua corpulentie ook zeker geen zwakke broeder.

Jij weegt meer dan ik, speklap. Hij concentreerde zich en begon exact op het juiste moment met een heel hoog stemmetje te zingen: Pappie ik zie tranen in uw ogen. Pappie waarom zegt u mij het niet. Hierna was het Ludo zijn beurt: Hij ging weer recht staan en zei sarcastisch: Ludo trok een moeilijk gezicht. Oh sorry, ik bedoel: Verdomme, kun jij die Arno niet spelen, dan ben ik wel Gratje. Ludo leek even na te denken. Dat is toch stom. Dan hadden ze zich toch eigenlijk Arnootje en Grat moeten noemen, miljaardeju.

Maar we houden het zo. Jij moet die Gratje doen, want jij kunt veel beter zingen dan ik. Jij moet het gaan maken Ludo, mijn kleine Sinatraatje. Ludo voelde zich zichtbaar gevleid door deze stelling. Je hebt misschien wel gelijk. Wanneer is dat smartlappenfestival voor gehandicapten en aanverwanten artikelen eigenlijk ook alweer?

Vrijdagavond in de feesttent ergens in Bergeijk. We gaan, als afgevaardigden van het politiekorps, het beste beentje voorzetten. Ludo jongen, we gaan het helemaal maken! En natuurlijk last but not least inspecteur Houb en zijn assistent Ludo van het politiekorps Bergsel. Houd die laatste in de gaten! We gaan naar de zon Ludo! Wij, de twee voices, de nachtegalen van de Kempen, de zelf gekroonde koningen van het levenslied! Wie valt er straks nu niet flauw voor deze vocale Godenzonen.

And the winner is: Houb and Ludo performing Arno en Gratje! Houb schrok op uit zijn enthousiasme en zag nu pas dat Ludo met de telefoon aan zijn oor stond. Hij had niks horen rinkelen. Houb griste met een simpele beweging de telefoon uit zijn hand en nam het over: Houb met O U B. Oh ja en nog een Chinese tomatensoep vooraf, met wel zeker zeven ballen.

Ik ben hier met Ad Veuls. Er is iets gebeurd hier wat je mogelijk zou interesseren. Je raadt het nooit! Er is een koe uitgebroken met kopziekte, de veearts is gestikt in een keizersnede, de boerin is verkracht door een varkensbeer, de mestwet is bruut overtreden, er zijn drie eieren stuk gegaan.

Ik kan het niet uitleggen eigenlijk. Ik denk dat het een zaakje voor jou is. Dit is geen normaal ongeluk. De ambulance en brandweer zijn ook onderweg. Alles is gealarmeerd door de buurman. Ad en ik waren vrijwel meteen ter plekke. Toevallig waren we in de buurt want Ad wilde hier nog ergens aardappelen kopen. Ad koopt altijd aardappelen recht van de boer. Ik vind dat onzin want op de markt staat elke dinsdag een groenteboer en daar zijn ze goedkoper en zeker net zo goed.

Die komen uiteindelijk toch ook van de boer. Ad is nogal eigenwijs. Afijn, dat doet nu niet terzake. Ergens is het ook vreselijk.

Houb gooide de hoorn terug op het toestel. Twee inspecteursassistentenogen keken hem vragend aan. Houb wierp een  triomfantelijke blik terug. Ludo, jongen, geniet ervan. We hebben een lijk. L, lange IJ, K. Ons eerste lijk Ludo. Mag ik je feliciteren! Er volgde een welgemeende high five. Toen sloeg Ludo zijn rechterarm om Houb heen en zette de sirtaki in. En niet de minste. Elke vierkante onbemeubelde meter van het kantoor werd benut. Houb wreef zich over de pijnlijke plek.

Wees blij met wat we al hebben, en we hebben een lijk. Dat vond hij erg stoer. Ludo liep in huppeldraf naar de grijze dossierkast tegen de muur achter Houb zijn bureau en deed het linker deurtje open.

Onder luid geritsel trok hij vanaf de bovenste plank twee zakken chips tevoorschijn en vroeg: Hij had Ludo beloofd dat, wanneer zich een lijk aandiende, een zak chips tevoorschijn mocht komen welke dan ook geopend mocht worden. Dat deed hij thuis ook altijd met zijn vriendin als ze samen naar detectives keken. Pas als er een lijk opdook, kwam de zak chips tevoorschijn. Ze hadden er een keiharde discipline in. Om de sfeer op zijn bureau wat te veraangenamen, had hij een keer bij de Jumbo een paar zakken Crocky  gekocht, in zijn dossierkast gelegd en hetzelfde systeem ingevoerd: Hij verbaasde zich erover dat iemand met gevoel voor humor als Ludo met een mop aan kwam zetten.

Ludo duwde een hap chips in zijn mond, kauwde een keer of twee en begon met volle mond te vertellen: We gaan naar de plaats delict. De pers zal inmiddels ook wel aanwezig zijn.

Dan ben je echt de man. Ludo wist immers goed hoe hij over geüniformeerden dacht. Ze zijn er om het verkeer te regelen, niet voor het echte werk. Maar misschien is een korte leren jas wel iets, net zo één als die maat van Derrick aan heeft.

Ja, die moet je één aanschaffen voor het werk. Dan ben je pas stoer, dat wil je niet weten. En nou zijn we weg.

Ze renden naar buiten, stapten in een donkergroene Fiat Multipla en stoven weg, richting plaats delict. Houb was de chauffeur. Houb reed in een Fiat Multipla want hij vond dat de geschiktste auto voor zijn werk. Na lang aandringen en met steun van burgemeester Lepemans van Bergsel was men overstag gegaan en was de Multipla een feit.

Toen Ludo voor het eerst met het vehikel werd geconfronteerd had hij vreselijk moeten lachen. Als we dan een arrestant hebben kan die mooi tussen ons in zitten? Ludo was er bijna in gebleven. Hij wilde weer een greep in de zak doen, maar Houb sloeg hem op zijn hand. Jij graait maar met je grote klauwen en ik maar bescheiden doen. Hij is trouwens bijna op. Hierna joeg hij er een vlam in en stak hem in Houb zijn mond.

Hij graaide weer in de chips. Ze arriveerden heelhuids op de plek des onheils. Houb stuurde de Multipla over een grote inrit naar achter waar hij de surveillancewagen, een ambulance en een brandweerwagen had gesignaleerd. En ja, eenmaal de hoek om stond een bestelwagentje met daarop in grote letters: Iedereen liep maar wat opgewonden door elkaar en overal leken koeien te loeien. Eenmaal uitgestapt kwam agent Van Ombeek op de twee af.

Lieve help, wij weten niet zo goed wat we ermee moeten, Kom mee. In ieder geval is het lijk dood. Dus wat dat betreft is er geen haast, alleen… Oh ja, Ad werd het teveel. In de ambulance zijn ze met hem bezig. Daar, voor bij die voerwagen. Houb keek een keer de stal in en zag dat het bij de voerwagen een drukte van jewelste was. Het aantal brandweermannen was in de meerderheid. Houb hield niet zo van brandweermannen.

Ook zag hij de cameraman van Grensstreek TV aan komen lopen. Hij stak zijn hand naar hem op als een stopteken. De cameraman gaf meteen gehoor aan zijn oproep.

Hij haalde de camera van zijn schouder. Vervolgens begon hij te gissen: Houb negeerde deze vraag. Hij trok een keer aan zijn pijp, keek een keer rond en richtte zich vervolgens tot surveillant Van Ombeek. Het is niet de bedoeling dat iedere idioot hier zo maar bij mag komen. Anders ligt er ook wel iets in de Multipla.

Verdomme, is dit jullie eerste lijk of zo? Jaag iedereen die stal uit en haal dat lint. Ludo helpt wel even mee. Vooruit, chop chop chop! Vervolgens liep hij naar de cameraman en vroeg: Is ons presentatricetje Joyce er niet bij?

Ik spreek zelf wel wat in de microfoon van de camera. Mag ik nu onderhand iets filmen? Houb deed net alsof hij er nog even over na moest denken, trok nog een fronsend gezicht en begon op aarzelende en nadenkende toon: Dat komt een beetje over, weet je wel. Hierna komt Ludo achter me aan. Dat lijkt me een mooi shot. Als je dan even wacht dan is het misschien interessant wanneer je ons filmt als we die stal weer uitkomen. Dan ben ik misschien ook bereid enkele vragen te beantwoorden.

Je mag best als laatste een directe vraag stellen maar dan zeg ik: Aan Ludo mag je niks vragen, begrepen! Nou ga daar maar staan. Pas onder het lint doorgaan als ik er goed en wel door ben. Het is voor je eigen bestwil. Houb deed de kraag van zijn jas nog een keer goed, liep naar het lint, trok een keer aan zijn pijp en kreeg een hoestbui.

Oh wacht dan loop ik nog een keertje terug. Beginnen we van voren af aan Nou…take two! Deze tweede keer ging vlekkeloos. Vooral de manier waarop hijzelf rook uitblazend onder het lint door was gelopen, stemde Houb zeer tevreden. Met Ludo liep hij langs de voerwagen. Plotseling hield hij stil. Ludo liep achter tegen hem aan. Hij staarde in de voergoot,  slikte een keer en zei: Kijk maar eens even Ludo. Liggend tussen het voer lag een gehavend afgerukt bebloed hoofd van een man die met het gezicht naar boven met open ogen de twee leek aan lag te staren.

Je kunt zien dat de koeien er een beetje rondom hebben gegeten. Koeien lusten geen vlees gelukkig. Bovendien zie ik dat een slimmerik of een brandweerman het voerhek heeft gesloten.

Het hoofd is zodoende nog redelijk intact om geïdentificeerd te worden. Haal maar even iets om het hoofd in te doen Ludo. Een oranje brei kletterde op de roosters van de stal. Smeerlap, ik moet er zelf van kokhalzen. Ludo zag nu nog witter dan daarnet. Lijkt me meer iets voor de technische recherche. Laat hen ook maar iets doen. Houb klopte zijn pijp leeg tegen het voerhek en knikte. Terwijl Ludo naar buiten liep om te bellen Ludo was nog iemand die dacht dat je met een gsm binnen slechter bereik had dan buiten , klom Houb langs de voermengwagen omhoog en keek over de rand.

In een hoek van de voerwagen stak een stuk romp buiten het voer uit. Verder lagen er overal kleine stukjes mens tussen het voer. Ook bespeurde hij blauw stof, waarschijnlijk van een overall, en groen rubber, afkomstig van boerenlaarzen. Hij sprong weer naar beneden, zette een stoïcijnse uitdrukking op zijn gelaat en beende de stal uit. Terug onder het lint door kwam Theo op de proppen met de weinig verrassende vraag: Houb trok aan zijn lege pijp, keek interessant in de camera en zei: Een stukje verder ging hij voor de meute brandweermannen staan en riep: Dus ik zou zeggen: Ik wil zo snel mogelijk orde op zaken stellen hier.

Kom, chop chop chop! Houb tikte nog even snel de commandant op zijn schouder. De commandant begon te blozen: Daar hebben ze nog wat onderdelen van het lijk ontdekt. Ik weet niet of je dat ook gezien hebt. Ik ben geen Baantjer. Verdomme, stuur al je mannen naar het bureau voor hun vingerafdrukken en ga zelf ook mee.

Jullie brengen het hele onderzoek in de war. Ga toch rond de kazerne wat opruimen, stelletje sukkels. De commandant zijn hoofd werd nog roder, maar nu van kwaadheid. Zeg maar bedankt meneer de brandweercommandant. Houb kon zijn sarcasme niet waarderen. De commandant stapte in en de brandweerauto scheurde uit een soort protest met loeiende sirene weg.

Een ziekenbroeder stapte op hem af: Ik denk niet dat we dat lijk nog opgestart krijgen. Bovendien willen we naar huis. Mijn collega zit al in de kar in te wachten.

Hij wil op tijd thuis zijn voor de samenvatting van de Tour. Hoezo een samenvatting lul, dacht hij. Hij wierp de man nog een wantrouwende blik toe en vroeg vervolgens: De man begon te lachen: Tja, sommigen kunnen er niet goed tegen.

Hij loopt hier weer ergens rond, dus…nou doei! Hij keek op zijn horloge en zag dat het inmiddels al bijna half zes was. Ludo kwam hem informeren over de stand van zaken. Hij wees naar enkele mensen die achter het lint druk met elkaar in gesprek waren. Ik heb ze allemaal kort verhoord. Ik rapporteer dat straks wel op het bureau. Volgens hen is de onfortuinlijke kop van de boer zelf, ene Dré Klavermans.

De rest van zijn lijf ligt in die kar geloof ik, maar dat zal je zelf ook wel gezien hebben. Ze zijn nu van alles aan het regelen. Een buur heeft zich al aangemeld. Misschien is hij al bezig. De vrouw van Klavermans zit in een shock in haar huiskamer. Ze hebben geen kinderen, misschien gelukkig maar.

Een aantal broers en zussen is bij haar. We kunnen haar vandaag het beste met rust laten. Ze heeft zoveel voor de kiezen gekregen. Het lijkt mij dat ze die maar niet moeten gebruiken. Een boer uit de straat hier is thuis een andere voerwagen aan het halen. Ja, mooi hoe die mensen hier voor elkaar klaarstaan. Houb dacht even na en zei: Die koeien loeien zich een ongeluk.

Als jij samen met Ad voor het hoofd zorgt, dan bekommer ik me om de voerwagen. Ik rijd hem er hoogstpersoonlijk uit. Je weet wel in verband met vingerafdrukken en zo. Geldt ook voor jullie. Doe latex handschoenen aan en rol de kop voorzichtig in een plastic zak. Leg hem zolang maar daar tegen die grashoop aan op het muurtje van de sleufsilo, een beetje uit het zicht. Agent Veuls leek weer wit weg te trekken.

Houb hoorde Van Ombeek tegen hem fluisteren: Ga jij maar in de auto zitten. Misschien is er op de radio ergens wat tournieuws.

Kun je horen wie de etappe vandaag heeft gewonnen, hè Ad. Heb je wat afleiding. Houb zuchtte en schudde zijn hoofd. Nou, jij zorgt dan voor die kop. Ga dan naar de kermis om daar een oogje in het zeil te houden. Ga met je maat maar naar De Zilveren Tijger om te kijken of het daar niet uit de hand loopt. Vervolgens stuurde Houb de rest ook weg, behalve twee boerenmannen die aangaven te moeten blijven om te helpen met voeren, melken en wie weet wat nog meer.

Toen Van Ombeek het hoofd had verzameld en met Veuls was gevlogen, liep Houb in de richting van de trekker. Viercilinder en een dikke tachtig pk, waarschijnlijk met stuurversnelling. Ik pleur dat ding wel achteruit. Dat laatste deed Ludo graag en zo reed Houb achteruit de stal uit. Hij reed wel heel het lint stuk, maar dat deerde hem niet. Het lint moest daar toch weg. Terwijl de mannen uit de buurt met de diverse boerenwerkzaamheden begonnen, was het wachten op de technische recherche. Ludo en Houb gingen, nadat ze de resten lint hadden opgeruimd, even tegen de stalmuur zitten.

Het prettige geronk van de melkmachine was al te horen. Ludo keek in zijn notitieblokje: Ik had gisteren niet……. Eerst een verklaring van de buurman, weliswaar geen boer geloof ik, van nummer In een reflex haastte ik me naar de stal. Daar zag ik de buurvrouw van de tractor afspringen.

Ik ging snel kijken en ja, ik zag wat er gebeurd was. Maar ik hield het hoofd koel. Ik heb ooit medicijnen gestudeerd en zodoende wel wat lijken gezien. Op de snijtafel, begrijp je, dus gewenning zal ik maar zeggen. Het hoofd was zo rafelig afgerukt. Toch kon ik nog goed zien dat het boer Dré Klavermans zelf was. Maar goed, ik pakte mijn gsm.

Ik hoopte dat hij  het deed, want de laatste tijd is het bereik toch slecht hier. Maar gelukkig deed hij het. Ik belde meteen en toen was alles gealarmeerd. Ik heb ook nog in de voerwagen gekeken naar de rest van het lijk maar ja: Dus ben ik naar de arme buurvrouw gelopen die buiten helemaal hysterisch rondliep. Ik heb haar naar binnen gemanoeuvreerd en een kopje thee voor haar gezet. Ze kon geen woord meer uitbrengen. Gelukkig hadden ze een oude telefoonklapper waar ik wat Klavermansen in zag staan, familie dus, en daar heb ik er een paar van gebeld.

Hierna heb ik bij mevrouw Klavermans gewaakt, zal ik maar zeggen. Even later arriveerde als eerste die man van Grensstreek TV, maar ik vond het geen goed idee om hem al te laten filmen. Ik liep dus naar buiten en sommeerde hem even te wachten. Hij had daar geen moeite mee. Vervolgens arriveerden er vrij snel een politiewagen met twee agenten. Die waren ook snel hier hoor, niet zo snel als Grensstreek TV, maar goed. Vervolgens arriveerde de brandweer en de ambulance met in hun kielzog mensen uit de buurt.

Je weet hoe dat gaat. Oh ja en gelukkig ook de familie. Die zijn nu binnen bij mevrouw Trees. Het arme mens zal wel helemaal van streek zijn.

Misschien had ik achteraf thuis wel een valiumtabletje voor haar kunnen halen, maar ach de familie heeft allang haar huisarts gebeld geloof ik. Moet je nog meer van me weten of was dit het? Ludo glom van trots: Het was wel een hele klus. Hij praatte ook zo snel, maar tja, dan liet ik het hem maar herhalen. Maar het is zo duidelijk niet? Het bleef een poosje stil. De beide mannen staarden bedachtzaam voor zich uit. Meer heeft hij kennelijk niet, dacht Houb. Die anderen waren gewoon in het kielzog van de brandweer en ambulance aan komen waaien.

Hij hees zich weer overeind en spuugde hetgeen wat er van zijn hooisprietje was overgebleven uit. Ludo sprong overeind en snelde achter hem aan naar de maishoop waar de oude tractor met de voorlader stond. Houb wees er met de steel van zijn pijp naar en zei: Het is toch een raadsel hoe die man in die wagen terecht is gekomen.

Zie je daar in die gemorste mais ook dat spoor van de trekker met voermengwagen? Ze liepen tot aan de hoop. Dat doen die lompe boeren altijd. Gewoon achteruit rijden met de instelling: Ik ken die geintjes wel. En nou dan het volgende: Wat die boeren misschien doen is het volgende: Dat vinden ze leuk.

Kom we zullen daarboven eens een kijkje gaan nemen. Ze klommen de kuil op aan de kant waar zo te zien wel vaker tegenop geklommen was. Het was een hele klim. Houb hijgde toen hij boven was. Maar gelukkig heb je net je chips al uitgekotst. Ludo deed net alsof hij het niet hoorde.

Misschien heeft hij gewoon teveel op het randje gestaan of zo. Denk jij niet dat het gewoon een ongeluk is? Houb keek peinzend voor zich uit.

Maar het kan ook dat iemand hem geduwd heeft. Laten we niet meteen opgeven Ludo. Het is ons eerste lijk, dat wil ik niet zomaar opgeven. Hopelijk gooit de technische recherche geen roet in het eten.

Misschien zijn ze al boos dat ze voor een ongeluk, tussen aanhalingstekens dan, op moeten komen draven. Lijkt me niet iets voor jou. Zijn gezicht vertrok weer helemaal. Tsjonge jonge, ik heb me laatst thuis gesneden aan de kaasschaaf en dat vond ik al een helse pijn. Maar ja, dan plak je er een pleister op en klaar is Kees. Maar dit is andere koek. Hij heeft er waarschijnlijk niks van gevoeld. Tenminste… dat ligt eraan hoe snel zijn kop eraf gejast werd.

Het moeilijkste moment is, denk ik, het moment dat je valt en je weet in een flits: Maar weet ik veel… Misschien was hij al dood toen hij erin viel, of misschien heeft hij wel drie minuten in dat ding geworsteld voor zijn leven. De technische recherche zal het wel allemaal uit gaan pluizen. Ze holden snel van de maishoop naar beneden.

Ludo stak enthousiast zijn duim op naar de man die in de tractor kwam aanrijden. De man stopte en opende zijn tractordeur.

Mooi dat het nog bestaat: Maar hij was ook achter de brandweer aan naar hier gekomen. De buurman op nummer 50 geloof ik. Ramptoeristen, dat zijn het. Hij begon zijn pijp te stoppen en keek nog eens rond. Boeren, die vermalen worden in een voermengwagen. Dat verzint de beste detectiveschrijver nog niet.

Maar goed we hebben een lijk. Maar als straks blijkt dat het echt moord is, dan wil ik zeker nog wel een dansje met je maken. Het was wel tegen negenen toen in een raar vierkant busje drie mannen arriveerden. Ze zaten samen tegen de motorkap van de Multipla aan en bleven rustig toezien hoe de drie uitstapten.

De grootste van het drietal stapte op hen af, terwijl de andere twee de bekende witte pakken aan begonnen te trekken. De man gaf eerst Ludo een hand en kneep er krachtig in. Hij was al druk bezig met het vermorzelen van de rechterhand van Houb.

Het deed pijn maar Houb gaf geen krimp. En je hoeft godverdomme niet zo hard te knijpen man. Ik ben je arrestant of je vrouw niet. Nou vertel eens jongeman, wat kunnenn wij voor jou betekenenn? Houb haatte mensen die articuleerden als Swiebertje. Hij kon nu niets anders. Huijgebaard viel nu plotseling wel uit zijn rol. Of hebben we dat niet op de politieschool geleerd. Ludo staarde een beetje naar de grond en haalde zijn schouders op. Houb ging in de verdediging: Zie jij nog omstanders dan.

Die zijn niet zo gek om ook twee uur op de forensische jongetjes te wachten. Tjonge, tjonge met je lint. Dat is nu mosterd na de maaltijd. Huijgebaard maakte zich nog groter dan hij al was en ging op vijf centimeter voor hem staan.

Prachtige nieuwe trenchcoat, waarschijnlijk ook een pijp. Die domme apathische blik in hun ogen. Je ziet het gewoon. Dat geldt ook voor je maat, hè. Het is een Belg, of had je dat nog niet gehoord. Zo iemand die je alleen een puntzak vast kunt laten houden hè. Tjonge jonge, stelletje kansloze rukkers. Houb verroerde geen vin, veegde wat Huijgebaardspeeksel uit zijn gezicht, zuchtte een keer en zei: Nou vooruit aan het werk, straks is het donker.

Huijgebaard draaide zich om en riep naar de twee witte pakken: Misschien iets voor de volgende keer. Houb werd er nu wel een beetje misselijk van. De twee witte pakken kwamen informeren wat ze precies moesten doen. Houb legde het één en ander uit. Huijgebaard had netjes gezwegen, maar toen Houb klaar was zei hij: Je weet toch dat je dat af moet tekenen met wit krijt. Nu werd het Ludo teveel: Met je debiele witte krijt.

Het is verdomme een stal, dat krijt likken de koeien er zo af. Met je belerend gedoe. Wij weten heel goed wat we doen hoor. Peuter dat lijk uit die wagen, ga heen en onderzoek het. Miljaardeju, ik heb nog meer te doen. Ik wil mijn vriendinneke straks nog een keer te grazen nemen. Dus, Chop chop chop! Zelfs Huijgebaard toverde een vrolijke grimas op zijn gezicht.

De sfeer werd zienderogen beter. Een mooi moment, dacht Houb, om nu fluitend naar de graskuil te lopen om de plastic zak met daarin het hoofd van Dré Klavermans te halen. Dat deed hij dan ook. Die is redelijk intact. Enfin, we weten in ieder geval wel wie het is. De doffe dode ogen van boer Klavermans leken door het transparante plastic in de ogen van Huijgebaard te kijken.

Huijgebaard trok een vies gezicht. Maar evengoed toch erg. Houb en Ludo knikten. Het was bijna donker toen de groene Multipla door de Brabantse groene maisakkers en weilanden terug scheurde in de richting van het bureau. Achter de wolken hing nog net de mooie rode gloed van de zon.

Ik weet het zeker. Ik voel dat gewoon. Ik heb daar een neus voor. Maar dat zal waarschijnlijk overmorgen zijn. Het zal een hele puzzel zijn. Ik wed dat ze van die droge mariakoekjes bij de koffie serveert. Familie, vrienden en kennissen en zo. Misschien wel de pastoor. Ze zal helemaal suf gecondoleerd worden.

Dat heb je met zoiets. Ondertussen kwijlt die Trees heel het tapijt onder van al die aandacht. Miljaardeju, ik ben blij dat ik niet mee hoef. Misschien is het beter dat ik dat overmorgen doe. Misschien is er dan ook uitsluitsel van het forensisch gedoe, net zo gemakkelijk. Ik heb afgelopen zaterdag ook al langer doorgewerkt en ik wil morgen mijn voordeur schilderen. Euh ja …euh, begrijp je. Houb glimlachte, laste een korte pauze in om Ludo expres nog even in het ongewisse te laten en zie toen: Ga morgen je voordeur maar schilderen jongen.

Welke kleur had je in gedachte? Ludo leek even te aarzelen. Dat is hij nu ook dus dat is het gemakkelijkst. Heb je trouwens nog fatsoenlijke muziek in deze huifkar?

De ene heb ik destijds vol gebrand met smartlappen om een mooi nummer uit te zoeken voor ons optreden. Arno en Gratje is nummertje drie geloof ik. Net aan het begin van nummertje drie, het duet met PJ Harvey , arriveerde ze bij het bureau. Wie heeft vandaag eigenlijk gewonnen?

Terwijl hij naar zijn auto liep, een nostalgische donkerblauwe kever, draaide Houb nog even zijn raam open en stak zijn kop erdoor. Hij had Nathalie nog nooit gezien, maar had er wel een bepaald beeld bij. Ludo stak zijn hand omhoog ten teken dat hij het had gehoord. Klootzak, dacht Houb, die gaat morgen lekker de etappe zien. Houb dacht dat er een bergetappe op het programma stond.

Hij wist het niet zeker. Houb belde de volgende morgen netjes aan bij de voordeur van Koepadweg

..

Komkommer in kut thuisontvangst apeldoorn

Aan een leven met 1 man had J. Het duurde een maaltijd salade voordat J. Kwetsbaarheid was de olifant in de kamer waar niet over werd gesproken. Van de zorgende hand raakte hij in paniek. Gesprek kwam op drugs dat de kwetsbaarheid uit het wereldje had gehaald.

Die avond kwam de dertig jaar jongere versie van J. Hij kwam schuifelen, iets wat I. Na een leven in verschillende weeshuizen leek I. Nu wilde hij zijn pet niet afzetten. Op de middelbare school toonde hij zich vooral niet gay. De komende 6 jaar wilde hij zich richten op zijn studie en de grote ambitie die hij had.

Liefde zou daarbij alleen maar in de weg staan, dus die zocht hij niet. We namen er de tijd voor. Het kwam gevaarlijk dichtbij. Al had ik het me nog zo voorgenomen om niet te doen, een kleine zoen kon niet worden voorkomen.

Ik neem me voor vandaag minder te drinken. Een volle dag gisteren, veel indrukken. Aan het eind van de ochtend kwam J. Ik schaamde me dat dat voor mij soms toch echt omgekeerd was, geneugten van de de intimiteit-loze seks te vaak geproefd. We praatten over de veranderende lichaamscultus bij een jonge generatie mannen, wat te scheren en wat niet. Een liefje had J. Wordt de moderne jonge homo meer geïnspireerd door het ideaal van de Amerikaanse schone porno-man, of was dat altijd zo, en is dat in mijn eigen twintiger jaren een beetje langs me heen gegaan?

Volgens hem betekende zoenen nu seks, en werd het geheim vaak niet meer uitgesteld, weinig om na een eerste date nog over te zwijmelen. Het scheren voelde weldegelijk intiem voor me. Het duurde lang voordat ik iemand vond die kwam gewichtheffen.

Wel interessante chat met perfect gespierde man over de behoefte aan imperfectie, hoe je te verbinden als het lichaam zo perfect is dat het geen ingang meer geeft in iemands ziel? Hijzelf had een chronische huidziekte en ging die te lijf met veelvuldig fitness-bezoek. Daarna me klaargemaakt voor een jongen die om Twee dagen daarvoor had ik ons bezoek uitgesteld, omdat er iemand anders kwam, en het me toen ongemakkelijk leek, twee mannen die liefdesgedichten kwamen lezen.

Hoe je aan te passen aan de lichaamscultus als je zo enorm van koken en eten houdt? Het was dan ook niet zijn lichaam waarmee D. De competitie met andere jongens had zich verplaatst naar het retorische vlak. Grappig dat hij zei tijdens een chat vaak woorden te googelen om net iets slimmer voor de dag te komen.

Hield een lang betoog over het verdwijnen van het collectief in de samenleving. Met zijn eigen liefdesleven wilde het ook om die reden niet vlotten, de jongen die er toe deed had ambities in zijn leven, D zelf ook.

Gewichtheffen was kortstondig maar voelde goed, nog nooit meegemaakt een man boven me die me dusdanig toeschreeuwt zodat ik extra kracht geef. Mijn oventje bleek kapot. We veranderden de maaltijd, aten couscoussalade, lekker. Als contrast tot het gewichtheffen, zocht ik iemand om mee te huilen. Om te huilen sneden we uien, wat behoorlijk effect sorteerde. We hadden het over J. Het geluk straalde in J. Het woord beschermingsmechanisme viel. Stoorde zich eraan dat de Utrechter minder voortvarend was dan de gemiddelde Amsterdammer op de chat.

Niemand wordt er beter van, alleen tijdverdrijf. Hornet was een nieuw alternatief voor Grindr, leek iets beter te werken. Hij zou lepeltje lepeltje komen liggen. Wat hij wel wist was dat hij zich op de chat vaak mannelijker voordeed dan hij was. Hij vroeg zich af  waarom hij zich aanpaste aan de norm van de chat, waar bovenaan de ladder toch vooral de mannelijke licht gespierde homo stond.

What else is new? Maar in werkelijkheid had hij zijn handen laten epileren en nagels laten groeien. Ging mij misschien iets te kort door de bocht, maar begreep wat hij zei. Fijn om zo openhartig te praten. De dag begon fijn met A.

Ik had hem blijkbaar dusdanig vastgehouden in de nacht dat zijn arm was gaan slapen. De kleine onvolkomenheden van het samen slapen. Eind van de ochtend ontmoette ik C. We lazen liefdesgedichten aan elkaar voor. Een goede training omdat C. De blik van buiten zorgt er soms voor dat je je eigen nervositeit hoort in je stem, waardoor je nog sneller onduidelijker nerveuzer gaat lezen.

Bijkomstigheid was dat C. We praatten over de sexiness en on-sexiness van het gehoorapparaat. Hoe de lichamelijke onvolkomenheid mensen op dit soort apps, en in het dagelijks leven, mogelijk kan afstoten We hadden beide nooit porno met gehoorapparaten gezien. Ook bedachten we dat net als blindheid — ook doofheid — voor sommigen waarschijnlijk een fetisj was.

Gebarentaal vind ik iig iets spannends hebben, vooral wanneer een groepje knappe mannen in de kroeg het hanteren, de mogelijke vunzigheid die schuil gaat achter het gebaar, dat voor mij geheim blijft. Het voorlezen ging ons gaandeweg gemakkelijker af. Het mooiste vonden we:. Ik heb je eenmaal slapend meegemaakt. Je sliep zoals een landschap doet, uitrustend van het leven, om met de nieuwe dag weer vol te lopen.

Man, wat kan poëzie soms toch vatten wat niet in de oneliners van een dating app. In de middag kwam P. Ik herkende me in hem. Eindelijk iemand die weer recht voor zijn raap aangaf dat hij Grindr ook voor eenmalige seksdates gebruikt, al begon hij er steeds meer tegenaan te lopen dat zijn laatste relatie twaalf jaar terug was, en dit niet altijd de beste ontmoetingsplek voor de lange termijn bleek.

Hij refereerde aan een man die laatst de deur naakt had opengedaan, waar P. Toch durfde hij een gearrangeerde date niet af te zeggen en ging hij dan over tot de zgn. Herkenbaar probleem, het is nogal wat als je iemand een half uur naar je huis hebt laten fietsen met een duidelijk uitgesproken agenda, om diegene dan weer door de regen terug te sturen. De sportschool haalde de onzekerheid over het tengere lichaam van vroeger weg.

Sinds kort had hij een liefje via Grindr of DudesNude, vergeten die nog niet wist dat P. Hij maakte zich er lichte zorgen over. Het duurde lang om iemand te vinden die kwam praten over schaamtevolle verhalen. Daarna duurde het een tijd voordat ik iemand had gevonden. Na wat teleurstellende ervaringen gebruikte hij de app. De ontmoeting vond vaak niet plaats, en dat was prima.

Hij had toch geen continue behoefte aan seks. Verbeeld ik het me, of is Utrecht hierin anders dan Amsterdam en Berlijn? Steeds meer krijg ik het gevoel dat dit een stad is, waar mensen de dating app.

De babbel als doel. Ook hij ging niet standaard over tot de vrijblijvende date. Als hij een date had met een knappe man, vroeg hij zich toch met name af of hij zelf wel zou voldoen.

Dat maakte hem dan weer nerveus. Teveel kopzorgen om over te gaan tot de wederzijdse masturbatie die de ontmoeting dan meestal was. Ook bij mij kwam hij naar eigen zeggen nerveus het huis binnen.

Na een tijdje verdween dat. Tof dat hij zo eerlijk was. Samen tandenpoetsen was een vrolijke vertrouwde gebeurtenis. Ik dacht de ochtend licht te beginnen. Ik zocht een scrabble partner. Maar ging al snel de zwaarte in omdat ik op A. Eerst een goed gesprek op de chat, het bleek dat M. Hij had een vriend Hij zat tijdens onze chat in de Coffee Company, daar iemand aanspreken zou hij nooit doen.

Het internet was voor hem een groot terras, je kon er rondhangen en socializen met iedereen, zo had ik het nog niet gezien. Je verbonden weten met andere chatters als einddoel. Ruzie wilde niet lukken. Man, wat konden we veel opsteken van elkaar. Eind van de middag kwam de tweede M. Een Braziliaan die pas net een app. Zelfs binnen bij me chatte hij door met recent gestarte chats. We maakten sushi, wat verrassend goed lukte. M sneed de groente, ik maakte de rollen.

Het gesprek ging alle kanten op. Had grote behoefte de oude Pinkpop tijden te laten herleven. Pas na een uur kwam ik erachter dat Pinkpop dit jaar niet met Pinksteren plaatsvond. Ik trof wel een chatter aan die over Björk begon en dat hij zo graag meezong onder de douche. Mijn interesse was gewekt. Het bleek alleen een stap te ver om dat met mee te doen. Ik begreep het, accepteerde het gelaten.

Hij wilde graag komen douchen zodat hij dat niet in zijn guesthouse hoefden te doen. Het geluk was van korte duur, we hadden maar heel kort warm water.

Wel de jointjes nog opgerookt en dicht tegen elkaar aan in slaap gevallen. Een fijne hand in de nacht. Bedacht me vanochtend dat het voor sommigen van de gasten raar moet zijn om dit blog te lezen, we praten over persoonlijke zaken.

Ik bepaal uiteindelijk wat in dit miniverslag staat en wat niet. Dat kan ongemakkelijk voelen voor ze. In de ochtend was het bloedheet. We praatten over de onmogelijkheid  bij een Grindr date om iemand die een half uur naar je onderweg was op de fiets- daarna af te wijzen. Hoe om te gaan. Verval je in medelijden-seks toch maar doen, wat anders is het zo zielig of zeg je iemand recht in zijn gezicht dat er iets mist. Maar hij had me al zoveel geschreven over de liefde, dat dat toch het onderwerp van gesprek werd.

Hij wilde zijn levensgeluk niet laten afhangen van de vraag of hij al dan niet een partner had. Ik was onder de indruk van wat hij schreef en zei.

Grindren deed hij dan ook niet op zijn Smartphone, maar via een emulator, waardoor je sneller kon typen. De berichten stroomden dan ook in supersnelle vaart mijn schermpje binnen. Niet verbazingwekkend dat A. Ik had nog van niemand eerder zoveel berichtjes gehad tussen het moment dat hij zijn huis verliet en bij mij aanbelde. Naar eigen zeggen was hij een onzeker persoon, die alles wilde uitspreken.

Altijd bijzonder te merken dat juist de jongens met een sportschool lichaam en een knap gezicht, onzeker kunnen zijn. Hij had slingers meegenomen, een fles Baileys en een kaart. Veel gepraat en gelachen. In de nacht kwam M. Na zijn eerdere bezoek waarin we naakttekeningen van elkaar hadden gemaakt dag twee voelde hij de behoefte terug te komen.

In de tussentijd had hij een afspraakje gehad met een man via Tinder, die nu jammer genoeg weer naar Londen was afgereisd, de eerste toffe date in tijden volgens hem. Heel grappig hoe M. Hij had iets geschreven naar een man die aan dezelfde tafel zat te lezen.

Uit een uitwisseling van briefjes was een ontmoeting ontstaan. De good old times. Gisteren 6 jongens ontvangen: Het wordt gaandeweg wat blurry als ik me de mannen voor de geest probeer te halen die hier waren. Hij leek me de perfecte Grindr gebruiker. Zijn geliefde woonde in het buitenland, dit was voor de afleiding. Na jaren van jaloezie over geheime affaires hadden R en zijn vriend besloten alles te delen, en elkaar te bellen als ze sex hadden met anderen.

Omdat R ook over 6 maanden weer terug ging naar zijn geboorteland, was Grindr de perfecte afleiding, en R had er veel succes mee. Wat hij wel problematisch vond was dat hij geen vrienden kon vinden in Utrecht, hij voelde zich alleen op de Uithof.

J, D en A, kwamen samen. J en D hadden ijsjes meegenomen. Het lukte D niet om zijn lange termijn behoefte te vervullen op de App. Daarnaast 4 kinderen met een lesbisch koppel. Het klonk niet als een vuiltje aan de lucht. S kwam mijn voeten masseren, hij had er groot talent voor. Ik kon het me niet herinneren, de laatste keer dat dat was gebeurd. Hij had pizza meegebracht. S had er een keer uren voor gereisd om een telefoonpartner live te ontmoeten.

In de avond een romantische chat die tot niets leidde. We lagen samen op bed en dronken bosbessensap met Wodka. Hij was hier al geweest op dag 1 en had behoefte terug te komen. Eergisteren schreef ik over C. Meteen na ons bezoek die dag kreeg hij een chat van iemand die zei: De jongen had een vergelijkbaar lijf als C, dus had hij zich uitgekleed. Jaag iedereen die stal uit en haal dat lint. Ludo helpt wel even mee.

Vooruit, chop chop chop! Vervolgens liep hij naar de cameraman en vroeg: Is ons presentatricetje Joyce er niet bij? Ik spreek zelf wel wat in de microfoon van de camera. Mag ik nu onderhand iets filmen? Houb deed net alsof hij er nog even over na moest denken, trok nog een fronsend gezicht en begon op aarzelende en nadenkende toon: Dat komt een beetje over, weet je wel. Hierna komt Ludo achter me aan. Dat lijkt me een mooi shot.

Als je dan even wacht dan is het misschien interessant wanneer je ons filmt als we die stal weer uitkomen. Dan ben ik misschien ook bereid enkele vragen te beantwoorden. Je mag best als laatste een directe vraag stellen maar dan zeg ik: Aan Ludo mag je niks vragen, begrepen! Nou ga daar maar staan. Pas onder het lint doorgaan als ik er goed en wel door ben. Het is voor je eigen bestwil. Houb deed de kraag van zijn jas nog een keer goed, liep naar het lint, trok een keer aan zijn pijp en kreeg een hoestbui.

Oh wacht dan loop ik nog een keertje terug. Beginnen we van voren af aan Nou…take two! Deze tweede keer ging vlekkeloos. Vooral de manier waarop hijzelf rook uitblazend onder het lint door was gelopen, stemde Houb zeer tevreden. Met Ludo liep hij langs de voerwagen. Plotseling hield hij stil. Ludo liep achter tegen hem aan. Hij staarde in de voergoot,  slikte een keer en zei: Kijk maar eens even Ludo.

Liggend tussen het voer lag een gehavend afgerukt bebloed hoofd van een man die met het gezicht naar boven met open ogen de twee leek aan lag te staren. Je kunt zien dat de koeien er een beetje rondom hebben gegeten. Koeien lusten geen vlees gelukkig. Bovendien zie ik dat een slimmerik of een brandweerman het voerhek heeft gesloten. Het hoofd is zodoende nog redelijk intact om geïdentificeerd te worden.

Haal maar even iets om het hoofd in te doen Ludo. Een oranje brei kletterde op de roosters van de stal. Smeerlap, ik moet er zelf van kokhalzen. Ludo zag nu nog witter dan daarnet. Lijkt me meer iets voor de technische recherche. Laat hen ook maar iets doen. Houb klopte zijn pijp leeg tegen het voerhek en knikte. Terwijl Ludo naar buiten liep om te bellen Ludo was nog iemand die dacht dat je met een gsm binnen slechter bereik had dan buiten , klom Houb langs de voermengwagen omhoog en keek over de rand.

In een hoek van de voerwagen stak een stuk romp buiten het voer uit. Verder lagen er overal kleine stukjes mens tussen het voer. Ook bespeurde hij blauw stof, waarschijnlijk van een overall, en groen rubber, afkomstig van boerenlaarzen. Hij sprong weer naar beneden, zette een stoïcijnse uitdrukking op zijn gelaat en beende de stal uit. Terug onder het lint door kwam Theo op de proppen met de weinig verrassende vraag: Houb trok aan zijn lege pijp, keek interessant in de camera en zei: Een stukje verder ging hij voor de meute brandweermannen staan en riep: Dus ik zou zeggen: Ik wil zo snel mogelijk orde op zaken stellen hier.

Kom, chop chop chop! Houb tikte nog even snel de commandant op zijn schouder. De commandant begon te blozen: Daar hebben ze nog wat onderdelen van het lijk ontdekt. Ik weet niet of je dat ook gezien hebt. Ik ben geen Baantjer. Verdomme, stuur al je mannen naar het bureau voor hun vingerafdrukken en ga zelf ook mee. Jullie brengen het hele onderzoek in de war. Ga toch rond de kazerne wat opruimen, stelletje sukkels. De commandant zijn hoofd werd nog roder, maar nu van kwaadheid.

Zeg maar bedankt meneer de brandweercommandant. Houb kon zijn sarcasme niet waarderen. De commandant stapte in en de brandweerauto scheurde uit een soort protest met loeiende sirene weg. Een ziekenbroeder stapte op hem af: Ik denk niet dat we dat lijk nog opgestart krijgen. Bovendien willen we naar huis. Mijn collega zit al in de kar in te wachten. Hij wil op tijd thuis zijn voor de samenvatting van de Tour. Hoezo een samenvatting lul, dacht hij. Hij wierp de man nog een wantrouwende blik toe en vroeg vervolgens: De man begon te lachen: Tja, sommigen kunnen er niet goed tegen.

Hij loopt hier weer ergens rond, dus…nou doei! Hij keek op zijn horloge en zag dat het inmiddels al bijna half zes was. Ludo kwam hem informeren over de stand van zaken. Hij wees naar enkele mensen die achter het lint druk met elkaar in gesprek waren. Ik heb ze allemaal kort verhoord. Ik rapporteer dat straks wel op het bureau. Volgens hen is de onfortuinlijke kop van de boer zelf, ene Dré Klavermans. De rest van zijn lijf ligt in die kar geloof ik, maar dat zal je zelf ook wel gezien hebben. Ze zijn nu van alles aan het regelen.

Een buur heeft zich al aangemeld. Misschien is hij al bezig. De vrouw van Klavermans zit in een shock in haar huiskamer. Ze hebben geen kinderen, misschien gelukkig maar. Een aantal broers en zussen is bij haar. We kunnen haar vandaag het beste met rust laten. Ze heeft zoveel voor de kiezen gekregen. Het lijkt mij dat ze die maar niet moeten gebruiken.

Een boer uit de straat hier is thuis een andere voerwagen aan het halen. Ja, mooi hoe die mensen hier voor elkaar klaarstaan. Houb dacht even na en zei: Die koeien loeien zich een ongeluk. Als jij samen met Ad voor het hoofd zorgt, dan bekommer ik me om de voerwagen.

Ik rijd hem er hoogstpersoonlijk uit. Je weet wel in verband met vingerafdrukken en zo. Geldt ook voor jullie. Doe latex handschoenen aan en rol de kop voorzichtig in een plastic zak.

Leg hem zolang maar daar tegen die grashoop aan op het muurtje van de sleufsilo, een beetje uit het zicht. Agent Veuls leek weer wit weg te trekken.

Houb hoorde Van Ombeek tegen hem fluisteren: Ga jij maar in de auto zitten. Misschien is er op de radio ergens wat tournieuws. Kun je horen wie de etappe vandaag heeft gewonnen, hè Ad. Heb je wat afleiding. Houb zuchtte en schudde zijn hoofd. Nou, jij zorgt dan voor die kop. Ga dan naar de kermis om daar een oogje in het zeil te houden. Ga met je maat maar naar De Zilveren Tijger om te kijken of het daar niet uit de hand loopt. Vervolgens stuurde Houb de rest ook weg, behalve twee boerenmannen die aangaven te moeten blijven om te helpen met voeren, melken en wie weet wat nog meer.

Toen Van Ombeek het hoofd had verzameld en met Veuls was gevlogen, liep Houb in de richting van de trekker. Viercilinder en een dikke tachtig pk, waarschijnlijk met stuurversnelling.

Ik pleur dat ding wel achteruit. Dat laatste deed Ludo graag en zo reed Houb achteruit de stal uit. Hij reed wel heel het lint stuk, maar dat deerde hem niet. Het lint moest daar toch weg. Terwijl de mannen uit de buurt met de diverse boerenwerkzaamheden begonnen, was het wachten op de technische recherche. Ludo en Houb gingen, nadat ze de resten lint hadden opgeruimd, even tegen de stalmuur zitten. Het prettige geronk van de melkmachine was al te horen.

Ludo keek in zijn notitieblokje: Ik had gisteren niet……. Eerst een verklaring van de buurman, weliswaar geen boer geloof ik, van nummer In een reflex haastte ik me naar de stal.

Daar zag ik de buurvrouw van de tractor afspringen. Ik ging snel kijken en ja, ik zag wat er gebeurd was. Maar ik hield het hoofd koel. Ik heb ooit medicijnen gestudeerd en zodoende wel wat lijken gezien. Op de snijtafel, begrijp je, dus gewenning zal ik maar zeggen. Het hoofd was zo rafelig afgerukt. Toch kon ik nog goed zien dat het boer Dré Klavermans zelf was. Maar goed, ik pakte mijn gsm. Ik hoopte dat hij  het deed, want de laatste tijd is het bereik toch slecht hier.

Maar gelukkig deed hij het. Ik belde meteen en toen was alles gealarmeerd. Ik heb ook nog in de voerwagen gekeken naar de rest van het lijk maar ja: Dus ben ik naar de arme buurvrouw gelopen die buiten helemaal hysterisch rondliep.

Ik heb haar naar binnen gemanoeuvreerd en een kopje thee voor haar gezet. Ze kon geen woord meer uitbrengen. Gelukkig hadden ze een oude telefoonklapper waar ik wat Klavermansen in zag staan, familie dus, en daar heb ik er een paar van gebeld. Hierna heb ik bij mevrouw Klavermans gewaakt, zal ik maar zeggen.

Even later arriveerde als eerste die man van Grensstreek TV, maar ik vond het geen goed idee om hem al te laten filmen. Ik liep dus naar buiten en sommeerde hem even te wachten.

Hij had daar geen moeite mee. Vervolgens arriveerden er vrij snel een politiewagen met twee agenten. Die waren ook snel hier hoor, niet zo snel als Grensstreek TV, maar goed. Vervolgens arriveerde de brandweer en de ambulance met in hun kielzog mensen uit de buurt. Je weet hoe dat gaat.

Oh ja en gelukkig ook de familie. Die zijn nu binnen bij mevrouw Trees. Het arme mens zal wel helemaal van streek zijn. Misschien had ik achteraf thuis wel een valiumtabletje voor haar kunnen halen, maar ach de familie heeft allang haar huisarts gebeld geloof ik. Moet je nog meer van me weten of was dit het? Ludo glom van trots: Het was wel een hele klus.

Hij praatte ook zo snel, maar tja, dan liet ik het hem maar herhalen. Maar het is zo duidelijk niet? Het bleef een poosje stil. De beide mannen staarden bedachtzaam voor zich uit.

Meer heeft hij kennelijk niet, dacht Houb. Die anderen waren gewoon in het kielzog van de brandweer en ambulance aan komen waaien. Hij hees zich weer overeind en spuugde hetgeen wat er van zijn hooisprietje was overgebleven uit. Ludo sprong overeind en snelde achter hem aan naar de maishoop waar de oude tractor met de voorlader stond.

Houb wees er met de steel van zijn pijp naar en zei: Het is toch een raadsel hoe die man in die wagen terecht is gekomen. Zie je daar in die gemorste mais ook dat spoor van de trekker met voermengwagen? Ze liepen tot aan de hoop. Dat doen die lompe boeren altijd. Gewoon achteruit rijden met de instelling: Ik ken die geintjes wel.

En nou dan het volgende: Wat die boeren misschien doen is het volgende: Dat vinden ze leuk. Kom we zullen daarboven eens een kijkje gaan nemen. Ze klommen de kuil op aan de kant waar zo te zien wel vaker tegenop geklommen was. Het was een hele klim. Houb hijgde toen hij boven was. Maar gelukkig heb je net je chips al uitgekotst.

Ludo deed net alsof hij het niet hoorde. Misschien heeft hij gewoon teveel op het randje gestaan of zo. Denk jij niet dat het gewoon een ongeluk is? Houb keek peinzend voor zich uit. Maar het kan ook dat iemand hem geduwd heeft. Laten we niet meteen opgeven Ludo. Het is ons eerste lijk, dat wil ik niet zomaar opgeven. Hopelijk gooit de technische recherche geen roet in het eten. Misschien zijn ze al boos dat ze voor een ongeluk, tussen aanhalingstekens dan, op moeten komen draven.

Lijkt me niet iets voor jou. Zijn gezicht vertrok weer helemaal. Tsjonge jonge, ik heb me laatst thuis gesneden aan de kaasschaaf en dat vond ik al een helse pijn. Maar ja, dan plak je er een pleister op en klaar is Kees. Maar dit is andere koek. Hij heeft er waarschijnlijk niks van gevoeld. Tenminste… dat ligt eraan hoe snel zijn kop eraf gejast werd. Het moeilijkste moment is, denk ik, het moment dat je valt en je weet in een flits: Maar weet ik veel… Misschien was hij al dood toen hij erin viel, of misschien heeft hij wel drie minuten in dat ding geworsteld voor zijn leven.

De technische recherche zal het wel allemaal uit gaan pluizen. Ze holden snel van de maishoop naar beneden. Ludo stak enthousiast zijn duim op naar de man die in de tractor kwam aanrijden. De man stopte en opende zijn tractordeur. Mooi dat het nog bestaat: Maar hij was ook achter de brandweer aan naar hier gekomen. De buurman op nummer 50 geloof ik.

Ramptoeristen, dat zijn het. Hij begon zijn pijp te stoppen en keek nog eens rond. Boeren, die vermalen worden in een voermengwagen. Dat verzint de beste detectiveschrijver nog niet. Maar goed we hebben een lijk. Maar als straks blijkt dat het echt moord is, dan wil ik zeker nog wel een dansje met je maken. Het was wel tegen negenen toen in een raar vierkant busje drie mannen arriveerden. Ze zaten samen tegen de motorkap van de Multipla aan en bleven rustig toezien hoe de drie uitstapten.

De grootste van het drietal stapte op hen af, terwijl de andere twee de bekende witte pakken aan begonnen te trekken. De man gaf eerst Ludo een hand en kneep er krachtig in.

Hij was al druk bezig met het vermorzelen van de rechterhand van Houb. Het deed pijn maar Houb gaf geen krimp. En je hoeft godverdomme niet zo hard te knijpen man. Ik ben je arrestant of je vrouw niet. Nou vertel eens jongeman, wat kunnenn wij voor jou betekenenn? Houb haatte mensen die articuleerden als Swiebertje. Hij kon nu niets anders. Huijgebaard viel nu plotseling wel uit zijn rol. Of hebben we dat niet op de politieschool geleerd. Ludo staarde een beetje naar de grond en haalde zijn schouders op.

Houb ging in de verdediging: Zie jij nog omstanders dan. Die zijn niet zo gek om ook twee uur op de forensische jongetjes te wachten. Tjonge, tjonge met je lint. Dat is nu mosterd na de maaltijd. Huijgebaard maakte zich nog groter dan hij al was en ging op vijf centimeter voor hem staan. Prachtige nieuwe trenchcoat, waarschijnlijk ook een pijp. Die domme apathische blik in hun ogen. Je ziet het gewoon. Dat geldt ook voor je maat, hè.

Het is een Belg, of had je dat nog niet gehoord. Zo iemand die je alleen een puntzak vast kunt laten houden hè. Tjonge jonge, stelletje kansloze rukkers. Houb verroerde geen vin, veegde wat Huijgebaardspeeksel uit zijn gezicht, zuchtte een keer en zei: Nou vooruit aan het werk, straks is het donker. Huijgebaard draaide zich om en riep naar de twee witte pakken: Misschien iets voor de volgende keer. Houb werd er nu wel een beetje misselijk van.

De twee witte pakken kwamen informeren wat ze precies moesten doen. Houb legde het één en ander uit. Huijgebaard had netjes gezwegen, maar toen Houb klaar was zei hij: Je weet toch dat je dat af moet tekenen met wit krijt. Nu werd het Ludo teveel: Met je debiele witte krijt.

Het is verdomme een stal, dat krijt likken de koeien er zo af. Met je belerend gedoe. Wij weten heel goed wat we doen hoor. Peuter dat lijk uit die wagen, ga heen en onderzoek het.

Miljaardeju, ik heb nog meer te doen. Ik wil mijn vriendinneke straks nog een keer te grazen nemen. Dus, Chop chop chop! Zelfs Huijgebaard toverde een vrolijke grimas op zijn gezicht. De sfeer werd zienderogen beter. Een mooi moment, dacht Houb, om nu fluitend naar de graskuil te lopen om de plastic zak met daarin het hoofd van Dré Klavermans te halen. Dat deed hij dan ook. Die is redelijk intact. Enfin, we weten in ieder geval wel wie het is. De doffe dode ogen van boer Klavermans leken door het transparante plastic in de ogen van Huijgebaard te kijken.

Huijgebaard trok een vies gezicht. Maar evengoed toch erg. Houb en Ludo knikten. Het was bijna donker toen de groene Multipla door de Brabantse groene maisakkers en weilanden terug scheurde in de richting van het bureau. Achter de wolken hing nog net de mooie rode gloed van de zon.

Ik weet het zeker. Ik voel dat gewoon. Ik heb daar een neus voor. Maar dat zal waarschijnlijk overmorgen zijn. Het zal een hele puzzel zijn. Ik wed dat ze van die droge mariakoekjes bij de koffie serveert.

Familie, vrienden en kennissen en zo. Misschien wel de pastoor. Ze zal helemaal suf gecondoleerd worden. Dat heb je met zoiets. Ondertussen kwijlt die Trees heel het tapijt onder van al die aandacht. Miljaardeju, ik ben blij dat ik niet mee hoef.

Misschien is het beter dat ik dat overmorgen doe. Misschien is er dan ook uitsluitsel van het forensisch gedoe, net zo gemakkelijk. Ik heb afgelopen zaterdag ook al langer doorgewerkt en ik wil morgen mijn voordeur schilderen. Euh ja …euh, begrijp je. Houb glimlachte, laste een korte pauze in om Ludo expres nog even in het ongewisse te laten en zie toen: Ga morgen je voordeur maar schilderen jongen.

Welke kleur had je in gedachte? Ludo leek even te aarzelen. Dat is hij nu ook dus dat is het gemakkelijkst. Heb je trouwens nog fatsoenlijke muziek in deze huifkar? De ene heb ik destijds vol gebrand met smartlappen om een mooi nummer uit te zoeken voor ons optreden. Arno en Gratje is nummertje drie geloof ik. Net aan het begin van nummertje drie, het duet met PJ Harvey , arriveerde ze bij het bureau. Wie heeft vandaag eigenlijk gewonnen?

Terwijl hij naar zijn auto liep, een nostalgische donkerblauwe kever, draaide Houb nog even zijn raam open en stak zijn kop erdoor. Hij had Nathalie nog nooit gezien, maar had er wel een bepaald beeld bij.

Ludo stak zijn hand omhoog ten teken dat hij het had gehoord. Klootzak, dacht Houb, die gaat morgen lekker de etappe zien. Houb dacht dat er een bergetappe op het programma stond. Hij wist het niet zeker. Houb belde de volgende morgen netjes aan bij de voordeur van Koepadweg Hij beredeneerde vervolgens dat het ook mogelijk was dat de bewoners het ding cadeau hadden gekregen en er fatsoenshalve niet onderuit konden om hem op te hangen.

Wat kan mij het trouwens schelen, dacht hij verder, het ding hangt er en daarmee is voor mij de kous af. Hij had een hekel aan dergelijke dingen. Even vond hij het, wat dat betrof, bijna terecht dat de vermoedelijke bevestiger van het ding in honderd stukjes was gehakt.

Hij schrok af en toe zelf van dergelijke gedachten. Niet doen Houb, sprak hij in zijn hoofd tot zichzelf, niet van dergelijke rare gedachten hebben jongen. Hij schrok toen de deur plotseling openzwaaide en er een vrouw met grijze lange haren en een venijnig rood brilletje tevoorschijn kwam. Ze keek hem verbaasd aan. Ik ben getrouwd met haar broer. Ik weet niet wat je komt doen maar je komt op een verkeerd moment, dus ik denk dat je beter kunt gaan.

Mevrouw Klavermans heeft nu geen trek in vertegenwoordigers. Ga je koeienbrokken maar ergens anders slijten. Het lukte hem nog net zijn voet tussen de deur te zetten voordat deze voor zijn neus werd dichtgetrokken.

Vervolgens trok hij zijn politiepasje tevoorschijn. Ik verzoek u dringend mij binnen te laten. Ik moet mevrouw Klavermans even spreken over het voorval van gisteren. Dit is een bevel. Ze keken wel allemaal op toen Houb ten tonele verscheen. Eén van hen had rode ogen van het huilen.

Ze droeg een grijsgroene trevirajurk. Die moet het zijn, beredeneerde Houb. Hij stapte op haar af en gaf haar een hand. Allereerst gecondoleerd met het verlies van uw man, mevrouw Klavermans. Ik ben de voormalige overbuurvrouw, ja van schuin tegenover. Trees is in de keuken. Erg hè wat er met Dré is gebeurd. Ik weet hoe het voelt voor Trees. Ik verloor vandaag precies vier jaar, drie maanden en twaalf dagen geleden ook mijn man.

Weliswaar aan een hartstilstand, maar goed, in feite is het allemaal hetzelfde. Van de ene op de andere dag staat je leven op zijn kop. Nu komt het bij mij allemaal weer terug.

Ik zei al tegen Trees: Laat het maar komen, dan is het eruit. Wat een pathetisch gedoe, dacht Houb. Terwijl het Paula-figuur naar buiten griende, liep hij verder naar de keuken.

Deze pose belemmerde Houb haar een hand te geven. Hij begon maar alvast zijn riedeltje af te steken: Sorry, dat ik op dit ongewenste tijdstip kom, maar dat kan nu eenmaal niet anders. Mevrouw Klavermans keek pas op toen ze de koffie aan had gezet. Houb gaf haar nu snel een hand. Mevrouw Klavermans hield zijn hand even vast. Ze was er niet helemaal bij. Ze begon hysterisch te krijsen: Ik wil hem terug! Die Oxazepam is ook niet meer wat het geweest is, dacht Houb, terwijl hij een verwoede poging deed zich af te weren.

Trees, vakkundig door Houb in een soort staande houdgreep genomen begon heftig te snikken. Hij draaide zijn hoofd en keek recht in de ogen van een autoritaire man in een zwart kostuum met witte boord. Houb meende in hem de overkoepelende Kempenpastoor te herkennen.

Dat was een pastoor die sinds kort aan het hoofd stond van alle Kempenparochies en soms inviel waar het nodig was. Zijn vermoeden werd bevestigd toen Trees hijgend met haar laatste kracht uitkraamde: Zij hebben hem meegenomen! Vervolgens sloeg hij zijn armen om Trees heen. Trees snikte nu een behoorlijke versnelling lager. Houb meende te zien hoe meneer pastoor met zijn grote rechterhand over haar bibs aaide.

Hij werd er bijna misselijk van. Vervolgens zag hij hoe achter hem het keukendeurgat zich gevuld had met nieuwsgierige zwijgende koppen. Met één driftig handgebaar wuifde hij ze een centimeter of tien naar achteren. Vervolgens sloeg hij hard de deur dicht. De pastoor had Trees nog stevig vast en was ogenschijnlijk niet van plan haar voorlopig los te laten.

Maar Trees rukte zich plotseling los. Ze begon weer luider te snikken. Houb haalde zijn geopend leren etuitje weer te voorschijn. Ik ben gewoon bezig met mijn onderzoek. Die is toch gewoon per ongeluk in de voermengwagen terechtgekomen en vermalen.

Niks bijzonders aan het handje, lijkt mij. Trees viel flauw op de zwart-wit geblokte tegelvloer. Houb en de pastoor keken er even geïrriteerd naar, alsof ze niet wilden worden gestoord in hun gesprek. Ze gingen dan ook gewoon verder met het gesprek. Dat moet ook door ons worden onderzocht. Het slachtoffer ligt nu bij de patholoog-anatoom voor nader onderzoek.

Daar heb ik morgen pas uitsluitsel over. Dat wordt hoogstwaarschijnlijk vrijdag. Een pastoor die vloekt, dacht Houb. God hebbe straks zijn ziel misschien wel niet.

Hij meende ook te ruiken dat de pastoor naar drank stonk. Hij keek de pastoor strak in zijn ogen en zei langzaam: Het was in een vloek en een zucht gebeurd met de arme man.

Was hij gelovig, denkt u? De pastoor trok een zurig gezicht. Volgens de katholieke leer is begraven na een prachtige kerkelijke mis het meest gewenst. Dat is toch niks: Houb toverde een grote grijns op zijn gezicht: De pastoor hoorde dit laatste niet meer. Hij concentreerde zich weer op zijn Trees die nog op de vloer lag.

Zal ik mond-op-mondbeademing toepassen. Bang dat Houb deze handeling eventueel zou tackelen, voegde hij meteen de daad bij het woord. Houb zag dat hij met zijn andere hand zowat haar borsten begon te masseren. Wel wel, dacht hij, een naar drank stinkende hitsige overkoepelende pastoor die een lelijke boerin in een Honig-schort  aan het beademen is op een zwart-wit geblokte tegelvloer. Laten ze er samen in blijven. Sterven zoals God het heeft bedoeld: Twee zinloze levens in een even zinloos sterven.

Zwarte romantiek ontsnapt uit een nog te maken nummer van Nick Cave. Een prachtig surrealistisch sfeerbeeld, jammer dat ik mijn fototoestel niet bij me heb.

Na wat gemurmel en gerochel sloeg de arme Trees haar ogen open. Ze veegde verbaasd het speeksel van de pastoor uit haar snor. Meneer pastoor laat je niet in de steek. Voor mijn part blijf ik de hele dag en nacht. Nu werd het Houb toch echt te gortig. Vort hengst, ga er eens vanaf.

De geestelijke rolde eerst een meter verder en stoof toen overeind. Ik heb net haar leven ongeveer gered. Krijg helemaal het heen en weer! Trees, die inmiddels verbaasd en beduusd rondkijkend een zittende positie had aangenomen, voelde hoe de pastoor haar met zijn armen onder haar oksels overeind begon te tillen. Toen ze weer recht op haar benen stond merkte ze dat de handen die bij de armen hoorden haar beide borsten bedekten. De pastoor fatsoeneerde zijn kraag.

De pastoor schraapte zijn keel. Trees keek met holle ogen een beetje in de verte. Dat vind ik niet nodig. Bovendien zal hij wel helemaal verminkt zijn.

Zijn hoofd was er in ieder geval al af. Nee, dat opbaren is allemaal niet nodig. Ik heb al genoeg ellende. Ik heb Tinus al aangenomen als vaste knecht.

Hij helpt ons in de drukke tijd wel eens. Hij is een goede knecht die alles kan. Hij wil nu zijn baan bij de loonwerker opzeggen om bij mij te komen werken. Ik kan de boerderij zelf toch nooit voortzetten.

De pastoor kuchte een keer: Is begraven niet beter? Als goed katholiek verdient hij een mooie begrafenis, niet?

Zijn as strooi ik uit hier over de akkers. Dat zou hij zo gewild hebben. Er is toch niets mooiers dan een prachtig graf met een mooie zerk. Ik zou hem toch maar begraven. Trees schudde haar hoofd: Hij komt heus niet meer tot leven, hoor. Maar goed meneer pastoor, als ik bij u nu eens een mis doe en dan een crematie zonder toeters en bellen in Heeze. Dat kan toch ook. Dat doen er wel meer geloof ik. De pastoor dacht even na.

Om half elf is een mooie tijd. Ik hoef toch niet mee naar Heeze. Zullen we dat voorlopig afspreken dan? Hij ging er maar vanuit dat dat moest lukken. Ik hoef dan ook geen dure kist te kopen, denk ik. Misschien zijn een paar lege dozen al goed genoeg. Het gaat toch gelijk de oven in. Trees dacht nog even na en zei toen: Hij is toch in weet ik niet hoeveel stukken.

Dat is al bijna genoeg denk ik. Oh ja, als het dan nog niet lukt, dan staat hier nog ergens een doos waar een elektrische barbecue in heeft gezeten. Zo noemen we ons jaarlijks familie-evenement.

Onze Piet heeft dat ooit verzonnen. De pastoor begon over zijn borst te wrijven. Hij bleef er letterlijk bijna in. Dat ziet er toch niet uit. Houb beet op zijn lip om zijn lach in te houden. De pastoor pakte een doosje uit zijn zakken, nam er een pilletje uit en duwde die onder zijn tong.

Hij sloeg een kruisje en verloor vervolgens zijn bewustzijn. Hierna liep hij naar de keukendeur. Ik spreek u later nog wel mevrouw Klavermans.

Nog een prettige dag verder… sorry, ik bedoel sterkte mevrouw Klavermans. Buiten stond drama queen Paula nog steeds te snikken. Vergeefs, want niemand had kennelijk de moeite genomen haar achterna te komen.

Hij reed naar huis om de touretappe te kijken. Die avond zat hij met zijn Josefien op de bank. Ze keken samen naar Grensstreek TV. Het regionale nieuws overtrof Houbs stoutste verwachtingen. Jawel, ze opende met de zaak Klavermans. Hierna kwamen de beelden. Theo had zijn werk goed gedaan, constateerde Houb. Hij zag zichzelf onder het lint door gaan en schitteren in het korte, doch doeltreffende interview.

Ook Ludo kwam op tv redelijk over, vond hij. Josefien kuste hem op de wang. Dan is het helemaal top. Over geruite gleufhoedjes gesproken: Josefien verdween in de keuken om een zak chips te gaan halen. Ze kwam terug met paprika want die had Houb momenteel het liefst. Toen zich bij Frost het eerste lijk aandiende riepen ze in koor: Donderdagmorgen op het bureau zat Houb peinzend bij de telefoon te wachten toen Ludo binnenkwam.

Ludo trok een zuur gezicht. Ik voelde me niet zo lekker. Heb de hele middag op de bank gelegen. Ik dacht eerlijk gezegd dat er een bergrit op het programma stond, maar dat viel tegen. Miljaardeju, wat een kutetappe. Een Raborenner van jullie was vierde. Heel Holland blij natuurlijk. Sjonge jonge, om de vierde plek.

Waar gaat het over. Hij trommelde met zijn pen op het bureau. Zullen we anders nog een keer oefenen Ludo? De presentatie is ook belangrijk. Dus ik heb bedacht: Houb had deze reactie verwacht. Hij ging als een klein kind met de armen over elkaar met een nee-gezicht op het bureau zitten.

Houb hield echter stand. Houb liet Ludo meteen los en nam een meter afstand om het ding uit zijn broekzak te murmelen. Kun je meteen komen naar het forensisch lab hier in Eindhoven. Het één en ander duidt erop dat er geen sprake was van een normaal ongeluk.

Je hebt een zaak! Het was toch Anton hè? Hierna scheurde een groene Multipla over de A67 richting Eindhoven. Daar was hij nu niet meer mee bezig. Hij liep voor hen uit naar de snijtafel. Hopelijk gaat Ludo niet overgeven, dacht Houb. Hij achtte de kans daarop nu wel kleiner omdat er deze keer geen chips aan te pas was gekomen. Nee, voor chips zou zich toch tenminste weer een nieuw lijk aan moeten dienen.

Daar was geen eer meer aan te behalen. Je ziet zo wit als een lijk man. Straks lig je hier ook op de snijtafel. Huijgebaard haalde zijn schouders op. Huijgebaard ontpopte zich als een heuse docent en swieberde niet meer.


lekker mastuberen geile kik meiden

Op Scruff vond ik D. Via Skype liet hij me zijn huis zien. Het plan dat hij piano zou spelen en ik zou zingen sneuvelde vanwege overlast voor de buren, toen ook nog bleek dat zijn microfoon niet werkte en ik hem dus niet kon horen, veranderde het plan in een slaaplied dat ik voor hem zou zingen. Niet trots op eigen zangkwaliteiten, maar meende een gelukkig gezicht te zien op dat kussen in Californië.

Zag er verstild uit. Ik zong de Dijk. Na deze enerverende ochtend had ik behoefte even stil te zijn. Ik zocht iemand om stil mee naast elkaar te zitten en elkaars hand vast te houden.

Veel mannen op de chat gaven aan dit een issue te vinden. Angst voor agressie van randgroepjongeren. Ook veel die het té burgerlijk of dichtbij vonden. Bij het woord verliefdheid had hij zich nooit iets kunnen voorstellen. Toen kwam hij iemand tegen op GayRomeo bij wie hij al tijdens de eerste chat en de Whatsapps die volgden vlinders in de buik kreeg.

Nu begreep hij waar vrienden van hem het over hadden als ze verliefd waren. Ze spraken twee keer af. Naast elkaar zaten ze in de bioscoop en pakte hij M. Zijn handen zweetten destijds. M en de ander sliepen samen. Een paar dagen later appte de gentleman dat hij geen behoefte voelde de romance voort te zetten. Hij bleek de perfecte handvasthouder. We zaten naast elkaar op bed en lazen alle twee een boek. Op de laptop loungemuziek.

Het was mijn laatste avond in mijn tijdelijke huis, dus veel in de koelkast dat ik wilde opmaken. Besloot te koken met wat er was, kliekjes. Zocht iemand die het samen wilde komen opeten. Een jongen 24 in een relatie, die een dusdanig grote liefhebber van het seksuele avontuur was, dat de App een uitkomst bood.

Hij leek me zorgeloos. Zijn vriend, die minder avontuurlijk was, vond het geen probleem. Hij vertelde over een man die hem afgelopen week appte terwijl B. Samen liepen ze naar het ziekenhuis omdat je daar makkelijk ongestoord naar het toilet kon gaan. Wel een avontuur, geen succes. Regelmatig gaf hij mannen aan verliefd te zijn of best open te staan om een tijdje samen in Parijs door te brengen.

Niet omdat hij dat zo voelde, maar omdat hij de mannen even gelukkig maakte met die woorden. Ook vertelde hij dat hij vaak fake-te alleen Engels te praten, bijvoorbeeld als de ander een lelijk Amsterdams accent had.

Samen Engels praten hielp de geile fantasie. Het was precies dit soort jongens waar M. Was blij een Android te hebben en geen smartphone. Als er een date zat aan te komen via de app. In Google een foto invoeren en in de zoekopdracht dan kijken of die ook onder andere namen voorkomt, goede truc!

Aan een schreeuwende homo onder het raam had niemand iets. Leven in de ogen van een ander — een terugkerend verhaal, ik moest aan P. Nog altijd hoopte M.

Door het late tijdstip lieten we de DVD voor wat hij was. Wel aten we de popcorn en dronken bessensap. Het was sowieso misschien meer een film om eens met B. Gisteren een licht begin van de dag. De afgelopen dagen een aantal jongens ontmoet die zich geen raad wisten met liefde en intimiteit. Het was fijn om nu iemand te treffen die helemaal ok was met zijn liefdes- en seksleven.

Zijn vriend woonde in het buitenland, de dating App was voor de snelle seks tussendoor. Het had veel goede ontmoetingen opgeleverd. Karaoke zingen op bed was geweldig. Tainted love uit volle borst, ik was vergeten hoe je daar van kunt genieten. Een groter verschil met de volgende gast had ik me niet kunnen voorstellen. Via de chat praatte P. Verschrikt sprong de jongen uit bed. Met weinig woorden verliet hij die ochtend het huis. De onmogelijke intimiteit bleek een thema in P.

Alleen in China had de App uitkomst geboden. Daar had hij een geweldige avond beleefd met een jongen die hij uit eten had genomen en de nacht had doorgebracht. Voor de rest was de huid van P. Macht erotiseert, zo zei hij zelf.

Vrouwen stonden er dan ook regelmatig voor zijn deur. Maar juist die bekendheid maakte het ook onmogelijk om ongegeneerd dit soort Apps te gebruiken. Moest denken aan het aftreden van Onno Hoes. We accepteren homoseksualiteit en seks tussen mensen van verschillende leeftijden. Maar als je wordt ontmaskerd als gebruiker breekt een schandaal los. De gedachte dat we ons voor de buitenwereld toch zichtbaar moeten houden aan de heteronormatieve normen, een vrijere omgang met seks mag wel worden vermoed, maar niet worden ontdekt.

De 30 tot 40 jarigen draaiden vooral cirkels om elkaar heen. De kroeg was nauwelijks een optie, ook vanwege P. Het was een verhaal dat me raakte, maar klonk allesbehalve bitter. Ik vond het een eer zijn haren te mogen wassen onder de douche. In de vroege avond kwam J. We voerden een openhartig gesprek over seks, en dat ging J.

Hij verzorgde in het levensonderhoud van zijn jonge vriendje. Na het ontdekken van zijn ziekte waren de zaken veranderd. Hij verbrak zijn relatie, nam ontslag en verhuisde naar een kleine gemeente. Hij had nu drie vrienden. Hij was altijd in control. Wat hij nog zou willen veranderen is dat hij voortaan een vast groepje mannen zou hebben.

Nu wisselde dat nog wel eens en dat leverde niet altijd de juiste energie op. Aan een leven met 1 man had J. Het duurde een maaltijd salade voordat J. Kwetsbaarheid was de olifant in de kamer waar niet over werd gesproken. Van de zorgende hand raakte hij in paniek. Gesprek kwam op drugs dat de kwetsbaarheid uit het wereldje had gehaald.

Die avond kwam de dertig jaar jongere versie van J. Hij kwam schuifelen, iets wat I. Na een leven in verschillende weeshuizen leek I. Nu wilde hij zijn pet niet afzetten. Op de middelbare school toonde hij zich vooral niet gay.

De komende 6 jaar wilde hij zich richten op zijn studie en de grote ambitie die hij had. Liefde zou daarbij alleen maar in de weg staan, dus die zocht hij niet. We namen er de tijd voor. Het kwam gevaarlijk dichtbij. Al had ik het me nog zo voorgenomen om niet te doen, een kleine zoen kon niet worden voorkomen. Ik neem me voor vandaag minder te drinken. Een volle dag gisteren, veel indrukken.

Aan het eind van de ochtend kwam J. Ik schaamde me dat dat voor mij soms toch echt omgekeerd was, geneugten van de de intimiteit-loze seks te vaak geproefd.

We praatten over de veranderende lichaamscultus bij een jonge generatie mannen, wat te scheren en wat niet. Een liefje had J. Wordt de moderne jonge homo meer geïnspireerd door het ideaal van de Amerikaanse schone porno-man, of was dat altijd zo, en is dat in mijn eigen twintiger jaren een beetje langs me heen gegaan? Volgens hem betekende zoenen nu seks, en werd het geheim vaak niet meer uitgesteld, weinig om na een eerste date nog over te zwijmelen.

Het scheren voelde weldegelijk intiem voor me. Het duurde lang voordat ik iemand vond die kwam gewichtheffen. Wel interessante chat met perfect gespierde man over de behoefte aan imperfectie, hoe je te verbinden als het lichaam zo perfect is dat het geen ingang meer geeft in iemands ziel?

Hijzelf had een chronische huidziekte en ging die te lijf met veelvuldig fitness-bezoek. Daarna me klaargemaakt voor een jongen die om Twee dagen daarvoor had ik ons bezoek uitgesteld, omdat er iemand anders kwam, en het me toen ongemakkelijk leek, twee mannen die liefdesgedichten kwamen lezen. Hoe je aan te passen aan de lichaamscultus als je zo enorm van koken en eten houdt?

Het was dan ook niet zijn lichaam waarmee D. De competitie met andere jongens had zich verplaatst naar het retorische vlak.

Grappig dat hij zei tijdens een chat vaak woorden te googelen om net iets slimmer voor de dag te komen.

Hield een lang betoog over het verdwijnen van het collectief in de samenleving. Met zijn eigen liefdesleven wilde het ook om die reden niet vlotten, de jongen die er toe deed had ambities in zijn leven, D zelf ook. Gewichtheffen was kortstondig maar voelde goed, nog nooit meegemaakt een man boven me die me dusdanig toeschreeuwt zodat ik extra kracht geef.

Mijn oventje bleek kapot. We veranderden de maaltijd, aten couscoussalade, lekker. Als contrast tot het gewichtheffen, zocht ik iemand om mee te huilen. Om te huilen sneden we uien, wat behoorlijk effect sorteerde. We hadden het over J. Het geluk straalde in J. Het woord beschermingsmechanisme viel. Stoorde zich eraan dat de Utrechter minder voortvarend was dan de gemiddelde Amsterdammer op de chat. Niemand wordt er beter van, alleen tijdverdrijf.

Hornet was een nieuw alternatief voor Grindr, leek iets beter te werken. Hij zou lepeltje lepeltje komen liggen. Wat hij wel wist was dat hij zich op de chat vaak mannelijker voordeed dan hij was.

Hij vroeg zich af  waarom hij zich aanpaste aan de norm van de chat, waar bovenaan de ladder toch vooral de mannelijke licht gespierde homo stond. What else is new? Maar in werkelijkheid had hij zijn handen laten epileren en nagels laten groeien. Ging mij misschien iets te kort door de bocht, maar begreep wat hij zei. Fijn om zo openhartig te praten. De dag begon fijn met A. Ik had hem blijkbaar dusdanig vastgehouden in de nacht dat zijn arm was gaan slapen. De kleine onvolkomenheden van het samen slapen.

Eind van de ochtend ontmoette ik C. We lazen liefdesgedichten aan elkaar voor. Een goede training omdat C. De blik van buiten zorgt er soms voor dat je je eigen nervositeit hoort in je stem, waardoor je nog sneller onduidelijker nerveuzer gaat lezen. Bijkomstigheid was dat C. We praatten over de sexiness en on-sexiness van het gehoorapparaat. Hoe de lichamelijke onvolkomenheid mensen op dit soort apps, en in het dagelijks leven, mogelijk kan afstoten We hadden beide nooit porno met gehoorapparaten gezien.

Ook bedachten we dat net als blindheid — ook doofheid — voor sommigen waarschijnlijk een fetisj was. Gebarentaal vind ik iig iets spannends hebben, vooral wanneer een groepje knappe mannen in de kroeg het hanteren, de mogelijke vunzigheid die schuil gaat achter het gebaar, dat voor mij geheim blijft. Het voorlezen ging ons gaandeweg gemakkelijker af. Het mooiste vonden we:. Ik heb je eenmaal slapend meegemaakt.

Je sliep zoals een landschap doet, uitrustend van het leven, om met de nieuwe dag weer vol te lopen. Man, wat kan poëzie soms toch vatten wat niet in de oneliners van een dating app.

In de middag kwam P. Ik herkende me in hem. Eindelijk iemand die weer recht voor zijn raap aangaf dat hij Grindr ook voor eenmalige seksdates gebruikt, al begon hij er steeds meer tegenaan te lopen dat zijn laatste relatie twaalf jaar terug was, en dit niet altijd de beste ontmoetingsplek voor de lange termijn bleek. Hij refereerde aan een man die laatst de deur naakt had opengedaan, waar P.

Toch durfde hij een gearrangeerde date niet af te zeggen en ging hij dan over tot de zgn. Herkenbaar probleem, het is nogal wat als je iemand een half uur naar je huis hebt laten fietsen met een duidelijk uitgesproken agenda, om diegene dan weer door de regen terug te sturen.

De sportschool haalde de onzekerheid over het tengere lichaam van vroeger weg. Sinds kort had hij een liefje via Grindr of DudesNude, vergeten die nog niet wist dat P.

Hij maakte zich er lichte zorgen over. Het duurde lang om iemand te vinden die kwam praten over schaamtevolle verhalen. Daarna duurde het een tijd voordat ik iemand had gevonden. Na wat teleurstellende ervaringen gebruikte hij de app. De ontmoeting vond vaak niet plaats, en dat was prima.

Hij had toch geen continue behoefte aan seks. Verbeeld ik het me, of is Utrecht hierin anders dan Amsterdam en Berlijn? Steeds meer krijg ik het gevoel dat dit een stad is, waar mensen de dating app. De babbel als doel. Ja, het was die week kermis in het mooie Bergeijk, maar kermis vieren, dat deden Dré en Trees al lang niet meer. Ze hadden wel een gelegenheidsknecht: Martin, een vrijgezel die zich Tinus liet noemen. Tinus, die sinds zijn dertigste gedeeltelijk afgekeurd was wegens psychiatrische problemen waar niemand het fijne van wist, kwam regelmatig een handje toesteken op de boerderij.

Verder had hij nog een halve baan bij een loonwerker. Maar omdat Tinus een notoire kermisvierder was hadden ze met de kermis natuurlijk geen reet aan hem. Bert en Trees vonden het ook niet zo erg en zelf gaven ze toch niks meer om de kermis. Die tijd hadden ze gehad. De betreffende dinsdag was voor hen een normale, doch wisselvallige zomerdag. Aan het einde van de middag kwam daar echter verandering in. Het was niet zo dat het weer omsloeg. Neen, het bleef wisselvallig.

Nee, op het einde van de middag gebeurde er iets anders…. Omstreeks vier uur liep Trees achter naar de stal om te kijken waar haar man ergens uithing.

De reden hiervan was dat hij niet om een uur of drie was op komen draven voor het geijkte koffiekwartiertje. Ze vond dat vreemd. Het gebeurde wel eens vaker, als hij een dagje ploegen was tien kilometer verderop bij hun bijgekochte grond in de Pielis, een boerengebied achter Luyksgestel en Weebosch. Maar dat was nu natuurlijk niet aan de orde. Ze vertrouwde het allemaal niet en had een raar intuïtief voorgevoel. Tot half vier was ze stoer verder gegaan met het ophangen van de was en het reinigen van de speenemmers van de kalveren, maar nu hield ze het niet meer.

Alleen een paar koeien loeiden terug. In de melkstal was hij ook niet. Behalve om te melken kwam hij daar trouwens maar amper. Ze liep achter de stal uit en riep nog een keer over het erf. Verder keek ze over de weilanden, maar behalve wat jongvee en droogstaande koeien bespeurde ze nergens een Dré.

Ze riep nog een paar keer: Plotseling besefte ze dat buiten de tractor luid stond te ronken. Het geluid was er al heel de tijd, maar ze had er simpelweg geen erg in gehad. Onbewust had ze het geluid voor de motor van de regeninstallatie gehouden, maar die was sinds vorig jaar nog niet uit de schuur geweest. Op een drafje holde Trees er naar toe. De voermengwagen stond nog met zijn kont tegen de maishoop aan. Met een oude tractor met een voorlader werd het voer altijd erin geladen.

Een voermengwagen is een vernuftig systeem. Verschillende soorten voer kunnen achter elkaar worden geladen. Zo laadde Dré altijd eerst gras aan de linkersilo, vervolgens bierbostel aan de middelste, waarna hij altijd eindigde met de mais in de rechtersilo. Vervolgens werd het hele goedje met walsen en messen in de robuuste wagen gemengd.

Zie het als een soort betonmolen maar dan voor veevoer. Toen Trees bij de tractor kwam zag ze dat niemand erop zat, dus ook Dré niet. Niet zo heel opmerkelijk in eerste instantie, want de wagen moest minstens toch wel een kwartiertje mengen voor het voer klaar was voor consumptie. Het had dan weinig zin om op de tractor te blijven zitten. Vaak ging Dré dan het gemorste voer netjes opvegen.

Maar ook daar zag Trees hem niet mee bezig. Ze kroop in de tractor en zag dat de motor maar liefst met vijfentwintighonderd toeren per minuut aan het draaien was.

Ze nam eerst het gas terug en zette vervolgens de motor uit. Misschien staat hij al vanaf kwart voor twee te draaien…. Piekerend bleef ze een minuut of vijf in de tractor zitten staren en denken. Ze begreep er niets van.

Toen hoorde ze de koeien loeien en ze besefte dat die onderhand wel honger moesten hebben. Ik zal ze eerst een beetje voeren en dan zien we wel, dacht ze en ze startte de tractor opnieuw.

Ze reed het gevaarte met de neus door de grote openstaande deuren van de stal de voergang op. Ze zag dat de koeien de tegels van de voergoot helemaal hadden schoongelikt van de honger. Ze was haar Dré een fractie van een seconde vergeten.

Ze moest namelijk achteruit kijkend vooruit de stal in rijden. Normaal deed Dré dit werk, dus ze was het niet echt gewend. Met een pookje zette ze de hydraulische motor van de voerband aan en keek langzaam vooruitrijdend toe hoe het voer met een boogje vanaf de band in de voergoot belandde. Plotseling klonk door de stal een ijzingwekkende gil. Het was duidelijk geen alledaagse dag, die vervloekte dinsdag in juli.

Ook was het een rustdag in de Tour de France, maar dit terzijde. Die dinsdag rond vijf uur was hoofdinspecteur Willy Houb aanwezig op zijn werkplek, het politiebureau van Bergsel, zoals deze grote Kempische gemeente met als spil de twee dorpen Bergeijk en Eersel heette.

Dit politiebureau bevond zich in het Eerselse. Samen met zijn assistent Ludo Vercauteren, die in zijn hoedanigheid als Belg de politie van Bergsel bijstond in het kader van de Europese samenwerking, had hij een late dienst op zich genomen.

Het was immers in het dorp Bergeijk kermis en ze hadden van de burgemeester van Bergsel, mijnheer Lepemans opdracht gekregen om daar die avond een oogje in het zeil te houden.

Er was daar gisteren een hoop trammelant geweest in verband met de diefstal van de spaarkas van Cafézaal De Zilveren Tijger. Nu had er waarschijnlijk niet veel in de spaarkas gezeten, want die was immers op vrijdag voor de kermis gelicht. Maar goed, er was een hoop commotie geweest waarbij mensen elkaar beschuldigden. Dit alles was ontaard in een heuse ouderwetse knokpartij waarbij het biljart van het café onherstelbaar was beschadigd door rode wijnvlekken, bloed, bier en kapotte glazen.

Burgemeester Lepemans was alert op zulke zaken en dergelijke uitwassen in zijn gemeente kon hij missen als kiespijn. Houb kon het goed met hem vinden. Het was nog een beetje te vroeg om op pad te gaan en Houb zat in zijn kantoortje bij Vercauteren op schoot.

Probeer eens goed Nederlands te zingen. Vooruit, we beginnen nog een keer vooraan. Houb vond allereerst dat het gezien de hiërarchie zo hoorde. Bovendien had Houb een hekel aan zijn eigen voornaam.

De naam Willy vond hij niet indrukwekkend genoeg overkomen. Overigens wist bijna niemand dat Willy zijn voornaam was. Dat hield hij zoveel mogelijk voor zich. Op het bureau was Ludo eigenlijk de enige die wist dat hij Willy heette.

Hij had van Houb mogen weten hoe diens voornaam luidde, omdat hij hem ooit gezegd had dat hij de voornaam heel voornaam vond. Dit had Houb een grappige uitspraak gevonden en had daarom speciaal voor hem die uitzondering gemaakt. Ludo had wel moeten beloven, ook al wist hij het nu, zijn voornaam niet te gebruiken, zeker niet in het openbaar. Ludo begon een beetje moeite met het gewicht van Houb te krijgen en duwde hem van zijn schoot.

Houb vond het geen beste opmerking. Verdomme, wie is hier eigenlijk de baas? En verder ben jij qua corpulentie ook zeker geen zwakke broeder.

Jij weegt meer dan ik, speklap. Hij concentreerde zich en begon exact op het juiste moment met een heel hoog stemmetje te zingen: Pappie ik zie tranen in uw ogen. Pappie waarom zegt u mij het niet. Hierna was het Ludo zijn beurt: Hij ging weer recht staan en zei sarcastisch: Ludo trok een moeilijk gezicht.

Oh sorry, ik bedoel: Verdomme, kun jij die Arno niet spelen, dan ben ik wel Gratje. Ludo leek even na te denken. Dat is toch stom. Dan hadden ze zich toch eigenlijk Arnootje en Grat moeten noemen, miljaardeju.

Maar we houden het zo. Jij moet die Gratje doen, want jij kunt veel beter zingen dan ik. Jij moet het gaan maken Ludo, mijn kleine Sinatraatje. Ludo voelde zich zichtbaar gevleid door deze stelling. Je hebt misschien wel gelijk. Wanneer is dat smartlappenfestival voor gehandicapten en aanverwanten artikelen eigenlijk ook alweer?

Vrijdagavond in de feesttent ergens in Bergeijk. We gaan, als afgevaardigden van het politiekorps, het beste beentje voorzetten. Ludo jongen, we gaan het helemaal maken! En natuurlijk last but not least inspecteur Houb en zijn assistent Ludo van het politiekorps Bergsel. Houd die laatste in de gaten!

We gaan naar de zon Ludo! Wij, de twee voices, de nachtegalen van de Kempen, de zelf gekroonde koningen van het levenslied! Wie valt er straks nu niet flauw voor deze vocale Godenzonen. And the winner is: Houb and Ludo performing Arno en Gratje!

Houb schrok op uit zijn enthousiasme en zag nu pas dat Ludo met de telefoon aan zijn oor stond. Hij had niks horen rinkelen. Houb griste met een simpele beweging de telefoon uit zijn hand en nam het over: Houb met O U B. Oh ja en nog een Chinese tomatensoep vooraf, met wel zeker zeven ballen. Ik ben hier met Ad Veuls. Er is iets gebeurd hier wat je mogelijk zou interesseren.

Je raadt het nooit! Er is een koe uitgebroken met kopziekte, de veearts is gestikt in een keizersnede, de boerin is verkracht door een varkensbeer, de mestwet is bruut overtreden, er zijn drie eieren stuk gegaan. Ik kan het niet uitleggen eigenlijk.

Ik denk dat het een zaakje voor jou is. Dit is geen normaal ongeluk. De ambulance en brandweer zijn ook onderweg. Alles is gealarmeerd door de buurman. Ad en ik waren vrijwel meteen ter plekke. Toevallig waren we in de buurt want Ad wilde hier nog ergens aardappelen kopen.

Ad koopt altijd aardappelen recht van de boer. Ik vind dat onzin want op de markt staat elke dinsdag een groenteboer en daar zijn ze goedkoper en zeker net zo goed. Die komen uiteindelijk toch ook van de boer.

Ad is nogal eigenwijs. Afijn, dat doet nu niet terzake. Ergens is het ook vreselijk. Houb gooide de hoorn terug op het toestel. Twee inspecteursassistentenogen keken hem vragend aan. Houb wierp een  triomfantelijke blik terug. Ludo, jongen, geniet ervan. We hebben een lijk. L, lange IJ, K. Ons eerste lijk Ludo. Mag ik je feliciteren! Er volgde een welgemeende high five. Toen sloeg Ludo zijn rechterarm om Houb heen en zette de sirtaki in. En niet de minste. Elke vierkante onbemeubelde meter van het kantoor werd benut.

Houb wreef zich over de pijnlijke plek. Wees blij met wat we al hebben, en we hebben een lijk. Dat vond hij erg stoer. Ludo liep in huppeldraf naar de grijze dossierkast tegen de muur achter Houb zijn bureau en deed het linker deurtje open. Onder luid geritsel trok hij vanaf de bovenste plank twee zakken chips tevoorschijn en vroeg: Hij had Ludo beloofd dat, wanneer zich een lijk aandiende, een zak chips tevoorschijn mocht komen welke dan ook geopend mocht worden.

Dat deed hij thuis ook altijd met zijn vriendin als ze samen naar detectives keken. Pas als er een lijk opdook, kwam de zak chips tevoorschijn.

Ze hadden er een keiharde discipline in. Om de sfeer op zijn bureau wat te veraangenamen, had hij een keer bij de Jumbo een paar zakken Crocky  gekocht, in zijn dossierkast gelegd en hetzelfde systeem ingevoerd: Hij verbaasde zich erover dat iemand met gevoel voor humor als Ludo met een mop aan kwam zetten.

Ludo duwde een hap chips in zijn mond, kauwde een keer of twee en begon met volle mond te vertellen: We gaan naar de plaats delict. De pers zal inmiddels ook wel aanwezig zijn. Dan ben je echt de man. Ludo wist immers goed hoe hij over geüniformeerden dacht. Ze zijn er om het verkeer te regelen, niet voor het echte werk.

Maar misschien is een korte leren jas wel iets, net zo één als die maat van Derrick aan heeft. Ja, die moet je één aanschaffen voor het werk. Dan ben je pas stoer, dat wil je niet weten.

En nou zijn we weg. Ze renden naar buiten, stapten in een donkergroene Fiat Multipla en stoven weg, richting plaats delict. Houb was de chauffeur. Houb reed in een Fiat Multipla want hij vond dat de geschiktste auto voor zijn werk. Na lang aandringen en met steun van burgemeester Lepemans van Bergsel was men overstag gegaan en was de Multipla een feit. Toen Ludo voor het eerst met het vehikel werd geconfronteerd had hij vreselijk moeten lachen.

Als we dan een arrestant hebben kan die mooi tussen ons in zitten? Ludo was er bijna in gebleven. Hij wilde weer een greep in de zak doen, maar Houb sloeg hem op zijn hand. Jij graait maar met je grote klauwen en ik maar bescheiden doen. Hij is trouwens bijna op. Hierna joeg hij er een vlam in en stak hem in Houb zijn mond. Hij graaide weer in de chips.

Ze arriveerden heelhuids op de plek des onheils. Houb stuurde de Multipla over een grote inrit naar achter waar hij de surveillancewagen, een ambulance en een brandweerwagen had gesignaleerd. En ja, eenmaal de hoek om stond een bestelwagentje met daarop in grote letters: Iedereen liep maar wat opgewonden door elkaar en overal leken koeien te loeien. Eenmaal uitgestapt kwam agent Van Ombeek op de twee af.

Lieve help, wij weten niet zo goed wat we ermee moeten, Kom mee. In ieder geval is het lijk dood. Dus wat dat betreft is er geen haast, alleen… Oh ja, Ad werd het teveel. In de ambulance zijn ze met hem bezig. Daar, voor bij die voerwagen. Houb keek een keer de stal in en zag dat het bij de voerwagen een drukte van jewelste was.

Het aantal brandweermannen was in de meerderheid. Houb hield niet zo van brandweermannen. Ook zag hij de cameraman van Grensstreek TV aan komen lopen.

Hij stak zijn hand naar hem op als een stopteken. De cameraman gaf meteen gehoor aan zijn oproep. Hij haalde de camera van zijn schouder. Vervolgens begon hij te gissen: Houb negeerde deze vraag. Hij trok een keer aan zijn pijp, keek een keer rond en richtte zich vervolgens tot surveillant Van Ombeek. Het is niet de bedoeling dat iedere idioot hier zo maar bij mag komen. Anders ligt er ook wel iets in de Multipla. Verdomme, is dit jullie eerste lijk of zo? Jaag iedereen die stal uit en haal dat lint.

Ludo helpt wel even mee. Vooruit, chop chop chop! Vervolgens liep hij naar de cameraman en vroeg: Is ons presentatricetje Joyce er niet bij? Ik spreek zelf wel wat in de microfoon van de camera. Mag ik nu onderhand iets filmen? Houb deed net alsof hij er nog even over na moest denken, trok nog een fronsend gezicht en begon op aarzelende en nadenkende toon: Dat komt een beetje over, weet je wel. Hierna komt Ludo achter me aan.

Dat lijkt me een mooi shot. Als je dan even wacht dan is het misschien interessant wanneer je ons filmt als we die stal weer uitkomen. Dan ben ik misschien ook bereid enkele vragen te beantwoorden. Je mag best als laatste een directe vraag stellen maar dan zeg ik: Aan Ludo mag je niks vragen, begrepen!

Nou ga daar maar staan. Pas onder het lint doorgaan als ik er goed en wel door ben. Het is voor je eigen bestwil. Houb deed de kraag van zijn jas nog een keer goed, liep naar het lint, trok een keer aan zijn pijp en kreeg een hoestbui. Oh wacht dan loop ik nog een keertje terug. Beginnen we van voren af aan Nou…take two!

Deze tweede keer ging vlekkeloos. Vooral de manier waarop hijzelf rook uitblazend onder het lint door was gelopen, stemde Houb zeer tevreden. Met Ludo liep hij langs de voerwagen. Plotseling hield hij stil. Ludo liep achter tegen hem aan. Hij staarde in de voergoot,  slikte een keer en zei: Kijk maar eens even Ludo.

Liggend tussen het voer lag een gehavend afgerukt bebloed hoofd van een man die met het gezicht naar boven met open ogen de twee leek aan lag te staren. Je kunt zien dat de koeien er een beetje rondom hebben gegeten. Koeien lusten geen vlees gelukkig. Bovendien zie ik dat een slimmerik of een brandweerman het voerhek heeft gesloten. Het hoofd is zodoende nog redelijk intact om geïdentificeerd te worden. Haal maar even iets om het hoofd in te doen Ludo.

Een oranje brei kletterde op de roosters van de stal. Smeerlap, ik moet er zelf van kokhalzen. Ludo zag nu nog witter dan daarnet. Lijkt me meer iets voor de technische recherche. Laat hen ook maar iets doen. Houb klopte zijn pijp leeg tegen het voerhek en knikte. Terwijl Ludo naar buiten liep om te bellen Ludo was nog iemand die dacht dat je met een gsm binnen slechter bereik had dan buiten , klom Houb langs de voermengwagen omhoog en keek over de rand.

In een hoek van de voerwagen stak een stuk romp buiten het voer uit. Verder lagen er overal kleine stukjes mens tussen het voer. Ook bespeurde hij blauw stof, waarschijnlijk van een overall, en groen rubber, afkomstig van boerenlaarzen. Hij sprong weer naar beneden, zette een stoïcijnse uitdrukking op zijn gelaat en beende de stal uit. Terug onder het lint door kwam Theo op de proppen met de weinig verrassende vraag: Houb trok aan zijn lege pijp, keek interessant in de camera en zei: Een stukje verder ging hij voor de meute brandweermannen staan en riep: Dus ik zou zeggen: Ik wil zo snel mogelijk orde op zaken stellen hier.

Kom, chop chop chop! Houb tikte nog even snel de commandant op zijn schouder. De commandant begon te blozen: Daar hebben ze nog wat onderdelen van het lijk ontdekt. Ik weet niet of je dat ook gezien hebt. Ik ben geen Baantjer. Verdomme, stuur al je mannen naar het bureau voor hun vingerafdrukken en ga zelf ook mee. Jullie brengen het hele onderzoek in de war.

Ga toch rond de kazerne wat opruimen, stelletje sukkels. De commandant zijn hoofd werd nog roder, maar nu van kwaadheid. Zeg maar bedankt meneer de brandweercommandant. Houb kon zijn sarcasme niet waarderen. De commandant stapte in en de brandweerauto scheurde uit een soort protest met loeiende sirene weg.

Een ziekenbroeder stapte op hem af: Ik denk niet dat we dat lijk nog opgestart krijgen. Bovendien willen we naar huis. Mijn collega zit al in de kar in te wachten. Hij wil op tijd thuis zijn voor de samenvatting van de Tour.

Hoezo een samenvatting lul, dacht hij. Hij wierp de man nog een wantrouwende blik toe en vroeg vervolgens: De man begon te lachen: Tja, sommigen kunnen er niet goed tegen. Hij loopt hier weer ergens rond, dus…nou doei! Hij keek op zijn horloge en zag dat het inmiddels al bijna half zes was. Ludo kwam hem informeren over de stand van zaken. Hij wees naar enkele mensen die achter het lint druk met elkaar in gesprek waren. Ik heb ze allemaal kort verhoord. Ik rapporteer dat straks wel op het bureau.

Volgens hen is de onfortuinlijke kop van de boer zelf, ene Dré Klavermans. De rest van zijn lijf ligt in die kar geloof ik, maar dat zal je zelf ook wel gezien hebben. Ze zijn nu van alles aan het regelen. Een buur heeft zich al aangemeld. Misschien is hij al bezig. De vrouw van Klavermans zit in een shock in haar huiskamer. Ze hebben geen kinderen, misschien gelukkig maar.

Een aantal broers en zussen is bij haar. We kunnen haar vandaag het beste met rust laten. Ze heeft zoveel voor de kiezen gekregen. Het lijkt mij dat ze die maar niet moeten gebruiken. Een boer uit de straat hier is thuis een andere voerwagen aan het halen. Ja, mooi hoe die mensen hier voor elkaar klaarstaan. Houb dacht even na en zei: Die koeien loeien zich een ongeluk. Als jij samen met Ad voor het hoofd zorgt, dan bekommer ik me om de voerwagen. Ik rijd hem er hoogstpersoonlijk uit.

Je weet wel in verband met vingerafdrukken en zo. Geldt ook voor jullie. Doe latex handschoenen aan en rol de kop voorzichtig in een plastic zak. Leg hem zolang maar daar tegen die grashoop aan op het muurtje van de sleufsilo, een beetje uit het zicht. Agent Veuls leek weer wit weg te trekken.

Houb hoorde Van Ombeek tegen hem fluisteren: Ga jij maar in de auto zitten. Misschien is er op de radio ergens wat tournieuws. Kun je horen wie de etappe vandaag heeft gewonnen, hè Ad. Heb je wat afleiding. Houb zuchtte en schudde zijn hoofd. Nou, jij zorgt dan voor die kop. Ga dan naar de kermis om daar een oogje in het zeil te houden. Ga met je maat maar naar De Zilveren Tijger om te kijken of het daar niet uit de hand loopt. Vervolgens stuurde Houb de rest ook weg, behalve twee boerenmannen die aangaven te moeten blijven om te helpen met voeren, melken en wie weet wat nog meer.

Toen Van Ombeek het hoofd had verzameld en met Veuls was gevlogen, liep Houb in de richting van de trekker. Viercilinder en een dikke tachtig pk, waarschijnlijk met stuurversnelling. Ik pleur dat ding wel achteruit. Dat laatste deed Ludo graag en zo reed Houb achteruit de stal uit. Hij reed wel heel het lint stuk, maar dat deerde hem niet.

Het lint moest daar toch weg. Terwijl de mannen uit de buurt met de diverse boerenwerkzaamheden begonnen, was het wachten op de technische recherche. Ludo en Houb gingen, nadat ze de resten lint hadden opgeruimd, even tegen de stalmuur zitten. Het prettige geronk van de melkmachine was al te horen. Ludo keek in zijn notitieblokje: Ik had gisteren niet……. Eerst een verklaring van de buurman, weliswaar geen boer geloof ik, van nummer In een reflex haastte ik me naar de stal. Daar zag ik de buurvrouw van de tractor afspringen.

Ik ging snel kijken en ja, ik zag wat er gebeurd was. Maar ik hield het hoofd koel. Ik heb ooit medicijnen gestudeerd en zodoende wel wat lijken gezien. Op de snijtafel, begrijp je, dus gewenning zal ik maar zeggen. Het hoofd was zo rafelig afgerukt. Toch kon ik nog goed zien dat het boer Dré Klavermans zelf was. Maar goed, ik pakte mijn gsm.

Ik hoopte dat hij  het deed, want de laatste tijd is het bereik toch slecht hier. Maar gelukkig deed hij het. Ik belde meteen en toen was alles gealarmeerd. Ik heb ook nog in de voerwagen gekeken naar de rest van het lijk maar ja: Dus ben ik naar de arme buurvrouw gelopen die buiten helemaal hysterisch rondliep. Ik heb haar naar binnen gemanoeuvreerd en een kopje thee voor haar gezet. Ze kon geen woord meer uitbrengen. Gelukkig hadden ze een oude telefoonklapper waar ik wat Klavermansen in zag staan, familie dus, en daar heb ik er een paar van gebeld.

Hierna heb ik bij mevrouw Klavermans gewaakt, zal ik maar zeggen. Even later arriveerde als eerste die man van Grensstreek TV, maar ik vond het geen goed idee om hem al te laten filmen. Ik liep dus naar buiten en sommeerde hem even te wachten.

Hij had daar geen moeite mee. Vervolgens arriveerden er vrij snel een politiewagen met twee agenten. Die waren ook snel hier hoor, niet zo snel als Grensstreek TV, maar goed. Vervolgens arriveerde de brandweer en de ambulance met in hun kielzog mensen uit de buurt. Je weet hoe dat gaat. Oh ja en gelukkig ook de familie. Die zijn nu binnen bij mevrouw Trees. Het arme mens zal wel helemaal van streek zijn.

Misschien had ik achteraf thuis wel een valiumtabletje voor haar kunnen halen, maar ach de familie heeft allang haar huisarts gebeld geloof ik.

Moet je nog meer van me weten of was dit het? Ludo glom van trots: Het was wel een hele klus. Hij praatte ook zo snel, maar tja, dan liet ik het hem maar herhalen. Maar het is zo duidelijk niet?

Het bleef een poosje stil. De beide mannen staarden bedachtzaam voor zich uit. Meer heeft hij kennelijk niet, dacht Houb. Die anderen waren gewoon in het kielzog van de brandweer en ambulance aan komen waaien. Hij hees zich weer overeind en spuugde hetgeen wat er van zijn hooisprietje was overgebleven uit. Ludo sprong overeind en snelde achter hem aan naar de maishoop waar de oude tractor met de voorlader stond. Houb wees er met de steel van zijn pijp naar en zei: Het is toch een raadsel hoe die man in die wagen terecht is gekomen.

Zie je daar in die gemorste mais ook dat spoor van de trekker met voermengwagen? Ze liepen tot aan de hoop. Dat doen die lompe boeren altijd. Gewoon achteruit rijden met de instelling: Ik ken die geintjes wel. En nou dan het volgende: Wat die boeren misschien doen is het volgende: Dat vinden ze leuk. Kom we zullen daarboven eens een kijkje gaan nemen. Ze klommen de kuil op aan de kant waar zo te zien wel vaker tegenop geklommen was.

Het was een hele klim. Houb hijgde toen hij boven was. Maar gelukkig heb je net je chips al uitgekotst. Ludo deed net alsof hij het niet hoorde. Misschien heeft hij gewoon teveel op het randje gestaan of zo. Denk jij niet dat het gewoon een ongeluk is? Houb keek peinzend voor zich uit. Maar het kan ook dat iemand hem geduwd heeft. Laten we niet meteen opgeven Ludo. Het is ons eerste lijk, dat wil ik niet zomaar opgeven.

Hopelijk gooit de technische recherche geen roet in het eten. Misschien zijn ze al boos dat ze voor een ongeluk, tussen aanhalingstekens dan, op moeten komen draven. Lijkt me niet iets voor jou. Zijn gezicht vertrok weer helemaal. Tsjonge jonge, ik heb me laatst thuis gesneden aan de kaasschaaf en dat vond ik al een helse pijn.

Maar ja, dan plak je er een pleister op en klaar is Kees. Maar dit is andere koek. Hij heeft er waarschijnlijk niks van gevoeld. Tenminste… dat ligt eraan hoe snel zijn kop eraf gejast werd. Het moeilijkste moment is, denk ik, het moment dat je valt en je weet in een flits: Maar weet ik veel… Misschien was hij al dood toen hij erin viel, of misschien heeft hij wel drie minuten in dat ding geworsteld voor zijn leven. De technische recherche zal het wel allemaal uit gaan pluizen. Ze holden snel van de maishoop naar beneden.

Ludo stak enthousiast zijn duim op naar de man die in de tractor kwam aanrijden. De man stopte en opende zijn tractordeur. Mooi dat het nog bestaat: Maar hij was ook achter de brandweer aan naar hier gekomen. De buurman op nummer 50 geloof ik. Ramptoeristen, dat zijn het. Hij begon zijn pijp te stoppen en keek nog eens rond. Boeren, die vermalen worden in een voermengwagen. Dat verzint de beste detectiveschrijver nog niet. Maar goed we hebben een lijk.

Maar als straks blijkt dat het echt moord is, dan wil ik zeker nog wel een dansje met je maken. Het was wel tegen negenen toen in een raar vierkant busje drie mannen arriveerden. Ze zaten samen tegen de motorkap van de Multipla aan en bleven rustig toezien hoe de drie uitstapten. De grootste van het drietal stapte op hen af, terwijl de andere twee de bekende witte pakken aan begonnen te trekken.

De man gaf eerst Ludo een hand en kneep er krachtig in. Hij was al druk bezig met het vermorzelen van de rechterhand van Houb. Het deed pijn maar Houb gaf geen krimp. En je hoeft godverdomme niet zo hard te knijpen man. Ik ben je arrestant of je vrouw niet. Nou vertel eens jongeman, wat kunnenn wij voor jou betekenenn?

Houb haatte mensen die articuleerden als Swiebertje. Hij kon nu niets anders. Huijgebaard viel nu plotseling wel uit zijn rol. Of hebben we dat niet op de politieschool geleerd. Ludo staarde een beetje naar de grond en haalde zijn schouders op. Houb ging in de verdediging: Zie jij nog omstanders dan. Die zijn niet zo gek om ook twee uur op de forensische jongetjes te wachten.

Tjonge, tjonge met je lint. Dat is nu mosterd na de maaltijd. Huijgebaard maakte zich nog groter dan hij al was en ging op vijf centimeter voor hem staan. Prachtige nieuwe trenchcoat, waarschijnlijk ook een pijp. Die domme apathische blik in hun ogen. Je ziet het gewoon. Dat geldt ook voor je maat, hè. Het is een Belg, of had je dat nog niet gehoord. Zo iemand die je alleen een puntzak vast kunt laten houden hè.

Tjonge jonge, stelletje kansloze rukkers. Houb verroerde geen vin, veegde wat Huijgebaardspeeksel uit zijn gezicht, zuchtte een keer en zei: Nou vooruit aan het werk, straks is het donker.

Huijgebaard draaide zich om en riep naar de twee witte pakken: Misschien iets voor de volgende keer. Houb werd er nu wel een beetje misselijk van. De twee witte pakken kwamen informeren wat ze precies moesten doen. Houb legde het één en ander uit. Huijgebaard had netjes gezwegen, maar toen Houb klaar was zei hij: Je weet toch dat je dat af moet tekenen met wit krijt. Nu werd het Ludo teveel: Met je debiele witte krijt.

Het is verdomme een stal, dat krijt likken de koeien er zo af. Met je belerend gedoe. Wij weten heel goed wat we doen hoor. Peuter dat lijk uit die wagen, ga heen en onderzoek het. Miljaardeju, ik heb nog meer te doen. Ik wil mijn vriendinneke straks nog een keer te grazen nemen. Dus, Chop chop chop! Zelfs Huijgebaard toverde een vrolijke grimas op zijn gezicht. De sfeer werd zienderogen beter. Een mooi moment, dacht Houb, om nu fluitend naar de graskuil te lopen om de plastic zak met daarin het hoofd van Dré Klavermans te halen.

Dat deed hij dan ook. Die is redelijk intact. Enfin, we weten in ieder geval wel wie het is. De doffe dode ogen van boer Klavermans leken door het transparante plastic in de ogen van Huijgebaard te kijken. Huijgebaard trok een vies gezicht. Maar evengoed toch erg. Houb en Ludo knikten. Het was bijna donker toen de groene Multipla door de Brabantse groene maisakkers en weilanden terug scheurde in de richting van het bureau. Achter de wolken hing nog net de mooie rode gloed van de zon.

Ik weet het zeker. Ik voel dat gewoon. Ik heb daar een neus voor. Maar dat zal waarschijnlijk overmorgen zijn. Het zal een hele puzzel zijn. Ik wed dat ze van die droge mariakoekjes bij de koffie serveert.

Familie, vrienden en kennissen en zo. Misschien wel de pastoor. Ze zal helemaal suf gecondoleerd worden. Dat heb je met zoiets. Ondertussen kwijlt die Trees heel het tapijt onder van al die aandacht. Miljaardeju, ik ben blij dat ik niet mee hoef. Misschien is het beter dat ik dat overmorgen doe. Misschien is er dan ook uitsluitsel van het forensisch gedoe, net zo gemakkelijk.

Ik heb afgelopen zaterdag ook al langer doorgewerkt en ik wil morgen mijn voordeur schilderen. Euh ja …euh, begrijp je. Houb glimlachte, laste een korte pauze in om Ludo expres nog even in het ongewisse te laten en zie toen: Ga morgen je voordeur maar schilderen jongen. Welke kleur had je in gedachte? Ludo leek even te aarzelen. Dat is hij nu ook dus dat is het gemakkelijkst. Heb je trouwens nog fatsoenlijke muziek in deze huifkar? De ene heb ik destijds vol gebrand met smartlappen om een mooi nummer uit te zoeken voor ons optreden.

Arno en Gratje is nummertje drie geloof ik. Net aan het begin van nummertje drie, het duet met PJ Harvey , arriveerde ze bij het bureau. Wie heeft vandaag eigenlijk gewonnen? Terwijl hij naar zijn auto liep, een nostalgische donkerblauwe kever, draaide Houb nog even zijn raam open en stak zijn kop erdoor. Hij had Nathalie nog nooit gezien, maar had er wel een bepaald beeld bij. Ludo stak zijn hand omhoog ten teken dat hij het had gehoord.

Klootzak, dacht Houb, die gaat morgen lekker de etappe zien. Houb dacht dat er een bergetappe op het programma stond. Hij wist het niet zeker. Houb belde de volgende morgen netjes aan bij de voordeur van Koepadweg

..




Mooie meiden sex gratis meesteres

  • Lekker mastuberen geile kik meiden
  • Stevige pik lesbisch koppel zoekt man
  • NEUKEN BUURMEISJE HEERLIJK NAAKT
  • PRIVE ONTVANGST ZEELAND LIMBURG ESCORTS



Asian sex film shemale date gratis


Laat het maar komen, dan is het eruit. Wat een pathetisch gedoe, dacht Houb. Terwijl het Paula-figuur naar buiten griende, liep hij verder naar de keuken. Deze pose belemmerde Houb haar een hand te geven. Hij begon maar alvast zijn riedeltje af te steken: Sorry, dat ik op dit ongewenste tijdstip kom, maar dat kan nu eenmaal niet anders. Mevrouw Klavermans keek pas op toen ze de koffie aan had gezet.

Houb gaf haar nu snel een hand. Mevrouw Klavermans hield zijn hand even vast. Ze was er niet helemaal bij. Ze begon hysterisch te krijsen: Ik wil hem terug! Die Oxazepam is ook niet meer wat het geweest is, dacht Houb, terwijl hij een verwoede poging deed zich af te weren. Trees, vakkundig door Houb in een soort staande houdgreep genomen begon heftig te snikken. Hij draaide zijn hoofd en keek recht in de ogen van een autoritaire man in een zwart kostuum met witte boord.

Houb meende in hem de overkoepelende Kempenpastoor te herkennen. Dat was een pastoor die sinds kort aan het hoofd stond van alle Kempenparochies en soms inviel waar het nodig was. Zijn vermoeden werd bevestigd toen Trees hijgend met haar laatste kracht uitkraamde: Zij hebben hem meegenomen! Vervolgens sloeg hij zijn armen om Trees heen.

Trees snikte nu een behoorlijke versnelling lager. Houb meende te zien hoe meneer pastoor met zijn grote rechterhand over haar bibs aaide. Hij werd er bijna misselijk van. Vervolgens zag hij hoe achter hem het keukendeurgat zich gevuld had met nieuwsgierige zwijgende koppen. Met één driftig handgebaar wuifde hij ze een centimeter of tien naar achteren.

Vervolgens sloeg hij hard de deur dicht. De pastoor had Trees nog stevig vast en was ogenschijnlijk niet van plan haar voorlopig los te laten. Maar Trees rukte zich plotseling los. Ze begon weer luider te snikken. Houb haalde zijn geopend leren etuitje weer te voorschijn. Ik ben gewoon bezig met mijn onderzoek. Die is toch gewoon per ongeluk in de voermengwagen terechtgekomen en vermalen.

Niks bijzonders aan het handje, lijkt mij. Trees viel flauw op de zwart-wit geblokte tegelvloer. Houb en de pastoor keken er even geïrriteerd naar, alsof ze niet wilden worden gestoord in hun gesprek.

Ze gingen dan ook gewoon verder met het gesprek. Dat moet ook door ons worden onderzocht. Het slachtoffer ligt nu bij de patholoog-anatoom voor nader onderzoek. Daar heb ik morgen pas uitsluitsel over. Dat wordt hoogstwaarschijnlijk vrijdag.

Een pastoor die vloekt, dacht Houb. God hebbe straks zijn ziel misschien wel niet. Hij meende ook te ruiken dat de pastoor naar drank stonk. Hij keek de pastoor strak in zijn ogen en zei langzaam: Het was in een vloek en een zucht gebeurd met de arme man.

Was hij gelovig, denkt u? De pastoor trok een zurig gezicht. Volgens de katholieke leer is begraven na een prachtige kerkelijke mis het meest gewenst. Dat is toch niks: Houb toverde een grote grijns op zijn gezicht: De pastoor hoorde dit laatste niet meer. Hij concentreerde zich weer op zijn Trees die nog op de vloer lag. Zal ik mond-op-mondbeademing toepassen.

Bang dat Houb deze handeling eventueel zou tackelen, voegde hij meteen de daad bij het woord. Houb zag dat hij met zijn andere hand zowat haar borsten begon te masseren.

Wel wel, dacht hij, een naar drank stinkende hitsige overkoepelende pastoor die een lelijke boerin in een Honig-schort  aan het beademen is op een zwart-wit geblokte tegelvloer. Laten ze er samen in blijven. Sterven zoals God het heeft bedoeld: Twee zinloze levens in een even zinloos sterven. Zwarte romantiek ontsnapt uit een nog te maken nummer van Nick Cave.

Een prachtig surrealistisch sfeerbeeld, jammer dat ik mijn fototoestel niet bij me heb. Na wat gemurmel en gerochel sloeg de arme Trees haar ogen open. Ze veegde verbaasd het speeksel van de pastoor uit haar snor. Meneer pastoor laat je niet in de steek. Voor mijn part blijf ik de hele dag en nacht. Nu werd het Houb toch echt te gortig. Vort hengst, ga er eens vanaf. De geestelijke rolde eerst een meter verder en stoof toen overeind.

Ik heb net haar leven ongeveer gered. Krijg helemaal het heen en weer! Trees, die inmiddels verbaasd en beduusd rondkijkend een zittende positie had aangenomen, voelde hoe de pastoor haar met zijn armen onder haar oksels overeind begon te tillen.

Toen ze weer recht op haar benen stond merkte ze dat de handen die bij de armen hoorden haar beide borsten bedekten. De pastoor fatsoeneerde zijn kraag. De pastoor schraapte zijn keel. Trees keek met holle ogen een beetje in de verte. Dat vind ik niet nodig. Bovendien zal hij wel helemaal verminkt zijn. Zijn hoofd was er in ieder geval al af. Nee, dat opbaren is allemaal niet nodig.

Ik heb al genoeg ellende. Ik heb Tinus al aangenomen als vaste knecht. Hij helpt ons in de drukke tijd wel eens. Hij is een goede knecht die alles kan. Hij wil nu zijn baan bij de loonwerker opzeggen om bij mij te komen werken.

Ik kan de boerderij zelf toch nooit voortzetten. De pastoor kuchte een keer: Is begraven niet beter? Als goed katholiek verdient hij een mooie begrafenis, niet? Zijn as strooi ik uit hier over de akkers. Dat zou hij zo gewild hebben. Er is toch niets mooiers dan een prachtig graf met een mooie zerk. Ik zou hem toch maar begraven. Trees schudde haar hoofd: Hij komt heus niet meer tot leven, hoor.

Maar goed meneer pastoor, als ik bij u nu eens een mis doe en dan een crematie zonder toeters en bellen in Heeze. Dat kan toch ook. Dat doen er wel meer geloof ik. De pastoor dacht even na. Om half elf is een mooie tijd. Ik hoef toch niet mee naar Heeze. Zullen we dat voorlopig afspreken dan? Hij ging er maar vanuit dat dat moest lukken. Ik hoef dan ook geen dure kist te kopen, denk ik.

Misschien zijn een paar lege dozen al goed genoeg. Het gaat toch gelijk de oven in. Trees dacht nog even na en zei toen: Hij is toch in weet ik niet hoeveel stukken.

Dat is al bijna genoeg denk ik. Oh ja, als het dan nog niet lukt, dan staat hier nog ergens een doos waar een elektrische barbecue in heeft gezeten. Zo noemen we ons jaarlijks familie-evenement.

Onze Piet heeft dat ooit verzonnen. De pastoor begon over zijn borst te wrijven. Hij bleef er letterlijk bijna in. Dat ziet er toch niet uit. Houb beet op zijn lip om zijn lach in te houden. De pastoor pakte een doosje uit zijn zakken, nam er een pilletje uit en duwde die onder zijn tong. Hij sloeg een kruisje en verloor vervolgens zijn bewustzijn. Hierna liep hij naar de keukendeur.

Ik spreek u later nog wel mevrouw Klavermans. Nog een prettige dag verder… sorry, ik bedoel sterkte mevrouw Klavermans. Buiten stond drama queen Paula nog steeds te snikken. Vergeefs, want niemand had kennelijk de moeite genomen haar achterna te komen. Hij reed naar huis om de touretappe te kijken. Die avond zat hij met zijn Josefien op de bank. Ze keken samen naar Grensstreek TV.

Het regionale nieuws overtrof Houbs stoutste verwachtingen. Jawel, ze opende met de zaak Klavermans. Hierna kwamen de beelden. Theo had zijn werk goed gedaan, constateerde Houb. Hij zag zichzelf onder het lint door gaan en schitteren in het korte, doch doeltreffende interview. Ook Ludo kwam op tv redelijk over, vond hij. Josefien kuste hem op de wang. Dan is het helemaal top. Over geruite gleufhoedjes gesproken: Josefien verdween in de keuken om een zak chips te gaan halen.

Ze kwam terug met paprika want die had Houb momenteel het liefst. Toen zich bij Frost het eerste lijk aandiende riepen ze in koor: Donderdagmorgen op het bureau zat Houb peinzend bij de telefoon te wachten toen Ludo binnenkwam. Ludo trok een zuur gezicht. Ik voelde me niet zo lekker. Heb de hele middag op de bank gelegen. Ik dacht eerlijk gezegd dat er een bergrit op het programma stond, maar dat viel tegen.

Miljaardeju, wat een kutetappe. Een Raborenner van jullie was vierde. Heel Holland blij natuurlijk. Sjonge jonge, om de vierde plek. Waar gaat het over. Hij trommelde met zijn pen op het bureau. Zullen we anders nog een keer oefenen Ludo?

De presentatie is ook belangrijk. Dus ik heb bedacht: Houb had deze reactie verwacht. Hij ging als een klein kind met de armen over elkaar met een nee-gezicht op het bureau zitten. Houb hield echter stand. Houb liet Ludo meteen los en nam een meter afstand om het ding uit zijn broekzak te murmelen. Kun je meteen komen naar het forensisch lab hier in Eindhoven. Het één en ander duidt erop dat er geen sprake was van een normaal ongeluk.

Je hebt een zaak! Het was toch Anton hè? Hierna scheurde een groene Multipla over de A67 richting Eindhoven. Daar was hij nu niet meer mee bezig. Hij liep voor hen uit naar de snijtafel. Hopelijk gaat Ludo niet overgeven, dacht Houb. Hij achtte de kans daarop nu wel kleiner omdat er deze keer geen chips aan te pas was gekomen. Nee, voor chips zou zich toch tenminste weer een nieuw lijk aan moeten dienen. Daar was geen eer meer aan te behalen.

Je ziet zo wit als een lijk man. Straks lig je hier ook op de snijtafel. Huijgebaard haalde zijn schouders op. Huijgebaard ontpopte zich als een heuse docent en swieberde niet meer. Ik heb metaalresten ontdekt op de plaats waar hij van de romp is gescheiden. Deze metaalresten corresponderen met de messen van de voermengwagen. Mijn theorie is dat het hoofd onmiddellijk af is gehakt door de messen vooraan in de wagen.

Waarschijnlijk is het hoofd toen met een kracht naar boven gevlogen en over de rand van de wagen op de losband terechtgekomen.

Het stuk romp is in een hoek beland en zodoende redelijk intact gebleven. De rest was compleet vermalen en gemengd door het voer. Zat wel wat bloed bij, maar dat donderde niet. Dat vraten die koeien wel. Is gezond, zit veel ijzer in. Kijk hier maar Houb…. Houb boog zich over de romp en keek naar de plek die Huijgebaard hem aanwees, maar zag door de vele littekens en schrammen eigenlijk niet wat Huijgebaard bedoelde.

Ik weet wat het is. Ik heb drieëndertig jaar gerookt. Geen pijp natuurlijk, maar sigaretten. De één met de ander. Tjonge jonge, dat heeft me kruim gekost om er vanaf te komen. Ik heb er nu, als ik dat ruik, nog wel eens zin in. Huijgebaard kuchte een keer gewichtig en ging met zijn vinger naar een klein rond wondje. Nu zal je zeggen: Houb die aandachtig had geluisterd trok nog een keer aan zijn pijp. Geheel in de agrarische stijl. Dus, dan denk je aan een….

Huijgebaard trommelde nu rustig op de rand van de snijtafel. Hij speelde zijn geduld. Nee, maar ik heb het nader onderzocht en het klopt precies met een gaffel.

De afstand, het soort ijzer en alle andere forensische details die ik je zal besparen. Het lijdt echt geen twijfel: Oh ja, het tijdstip van overlijden is inderdaad die dinsdagmiddag, dus dat klopt met de situatie.

Hij is niet tevoren vermoord. Uit de sectie blijkt dat hij nog leefde toen hij in dat ding viel. Als je me verder nog nodig hebt dan hoor ik het wel. Ga nu maar ginder naar uwen maat. Hij zal u nu wel nodig hebbennn. Houb verliet even later huppelend als een kleuter het pand. Buiten stond Ludo tegen een muur naar het belendende plantsoen te staren.

Hij schrok toen Houb hem op de schouder klopte en clichématig vroeg: Ik heb dat halve plantsoen ondergekotst. Jezus, ik kan er niks aan doen. Het lijkt wel of ik in een aflevering zit van Silent Witness. Daar hebben ze ook altijd van die gore lijken. Maar hoe zit het nu? Wat wist hij allemaal? Hij sleurde hem mee naar het picknickbankje dat aan de rand van het plantsoen stond. Jij bent nu boer Dré en staat boven op de maïshoop. Maar nu het volgende: Ludo ging aan de rand van het bankje staan, staarde naar de grond onder hem en zei met zware hijgende stem: Oh wat ben ik blij.

Iemand die we nog niet kennen. Het werd een behoorlijke tuimeling. Terwijl hij op het bankje met Ludo de laatste feiten nog eens rustig besprak ging zijn mobiel. Het was Theo van Grensstreek TV. Maar ik heb gehoord dat het uit is met haar vriendje.

Dat zal er wel mee te maken hebben. Dat lijkt me nu een betere titel. Dat kan het onderzoek schaden, weet je wel. Oh, en by the way: Ludo trok een afkeurend gezicht. De Makro…die hebben wij bij ons ook geloof ik. Net zo duur als ergens anders en dat noemen ze dan groothandel. Wat gaan we daar eigenlijk doen, Houb?

Kunnen we declareren als zijnde bedrijfskleding, schat. Net als die mannen van Tatort. Nee, eigenlijk weet ik dat niet. Er lopen wel altijd mannen rond in korte leren jacks en meestal ook wat van die wijven.

Maar wie nu eigenlijk Tatort is… Ik zou het miljaardeju niet weten. Ik heb het vaker aan verschillende mensen gevraagd maar tot op heden nog geen bevredigend antwoord mogen ontvangen. Ach ja, dan Derrick.

Bij hem is het tenminste duidelijk. Zijn maat Harry heeft overigens ook een korte leren jas of jack. Hij bedacht dat hij honger had gekregen en hij wist dat ze bij de Makro lekkere ranzige bami hadden.

Houb was dol op bami die niet van de Chinees afkomstig was. Bij de Makro was het niet druk. Houb duwde het karretje en Ludo slenterde wat zijlings door de rekken. Een bijna lege Makro ziet er heel depressief uit, bedacht Houb. Vervolgens beredeneerde hij dat een volle Makro ook iets depressiefs heeft.

Eigenlijk was de Makro altijd depressief. De gedachten aan zijn hoed en de bami hield hem op de been. Hij stond met zijn neus tussen de lingerierekken te snuffelen. Miljaardeju, wat is dit geil. Vind jij dit niet geil! Op het kartonnen plaatje stond de afbeelding van een bevallige dame die er ook nog zwarte netkousen bij droeg. De verkoopster deed nu of ze niets hoorde.

Houb liep op haar af. We zijn helemaal geen homostel, maar twee rechercheurs die bezig zijn met een moordzaak getiteld: Wij zijn hier om een geruite gleufhoed en een leren jack te kopen. De geruite gleufhoed is bedoeld voor mij en de korte leren jas voor hem. Weet jij trouwens misschien wie Tatort nu precies is. Ja, weet jij wie Tatort is? De verkoopster keek hem met grote glazige ogen aan.

Dank u wel mevrouw. Ga je mee Ludo. Het viel ze niet mee. Er was nergens een geruite gleufhoed te bespeuren. Houb besloot maar een zwarte te proberen.

Maar omdat je nu alleen een blouse aanhebt, is het geen gezicht. Ik vind het niks dat het in de zomer soms te warm is voor mijn zogenaamde trenchcoat. Het leven van een detective is soms moeilijk. Dat probleem heb jij straks ook met je leren jasje Ludo. Het eerste, beste jasje dat Ludo aantrok paste hem als gegoten.

Ludo bleek nog niet overtuigd. Straks ga je twijfelen. Hop in de kar met dat ding! Die jas is voor jou gemaakt! Stomme imbeciel, dacht Houb.

Hij verlangde naar zijn bami. Je hebt daarnet gekotst, dus je zal onderhand wel honger hebben. Ze parkeerden de kar ergens aan de kant op de daarvoor bestemde karretjesparkeerplaats en liepen het restaurant binnen.

Hij koos precies dezelfde dingen als Houb, tot de cola light aan toe. Dit beviel Houb allerminst. Goddelijke bami niet van de Chinees, dat was niet aan iedereen besteed, vond hij. Zeker niet aan Ludo. Enkele mensen keken geïrriteerd op. Houb herkende de stem van de burgemeester van Bergsel. Alles gaat goed hier. We zijn druk bezig met de act hè. Ludo keek hem verbaasd aan. Houb knipoogde een keer naar zijn kompaan. We doen Arno en Gratje.

Je ziet het straks wel. Wat ga jij doen? Hij zag Lepemans al voor zich met een baard en bolhoedje net zoals die sukkel van een Pierre Kartner.

Er kwam iets tussen. Ik weet niet of je dat al hebt gehoord. Tenminste, er stond een klein berichtje van in de krant. Dat wist ik niet. Het is wel bij Grensstreek TV geweest. Hij besloot er iets aan te doen. Er viel een stilte aan de andere kant. Houb genoot met volle teugen. Daar heb je zo gauw niet van terug makker, dacht hij. Houb schraapte zijn keel en zei ondertussen door het raam naar een stapel bokworstblikken starend: Die boer is door iemand met een gaffel geprikt en vervolgens is hij in die voermengwagen gesodemieterd.

We hebben de zaak in onderzoek. De technische recherche heeft hier voldoende bewijs voor. Maar maak je niet druk. Ik en Ludo zijn ervan overtuigd dat we dit misdrijf binnen afzienbare tijd zullen oplossen.

Hij wist dat dat eigenlijk niet zo hoorde, maar dat interesseerde hem geen reet. Het begon de burgemeester nu pas echt te dagen. Ja, er is wel een keer iemand door zijn vrouw omver gereden en in coma beland. Nu is die onlangs wel overleden, maar dat vind ik toch geen echte moord.

Zijn vrouw reed hem kennelijk per ongeluk omver, maar volgens de buren was het expres. Afijn, niemand weet er nog steeds het fijne van, dus vind ik het niet tellen als zijnde moord. Waar jij het over hebt is andere koek. Wat moet ik zeggen als de pers me belt Houb? Ja, stel dat Omroep Brabant hier straks aan de deur staat.

Wat zal ik zeggen? Er is toch wel een kans dat Omroep Brabant hier induikt toch? Houb vond hem nu wel heel enthousiast klinken. Even de euforie wat temperen, dacht hij. Hij besloot een keer interessant te kuchen, deed dit ook, en zei met duidelijke stem: Ik heb die vervelende lui van Grensstreek TV ook al tegen mijn zin in te woord gestaan. Maar nu doet noch ik noch u er nadere mededelingen over, begrijpt u.

Het kan het onderzoek schaden. Wanneer straks toch de media te woord gestaan moet worden, denk ik dat het leuk is om met zijn tweeën een persconferentie te geven.

Dan nodigen we iedereen uit. Maar pas als de moord opgelost is. Tot het zover is, stuur ik heel die persratten met een kluitje in het riet. Ik zorg dan dat cateringbedrijf Het Contènte Mènneke aanwezig is met de nodige versnaperingen.

Tot dan houd ik mijn mond. Het is op dit moment ook slecht voor het toerisme. Mensen kunnen zich onveilig voelen. Als straks de daders gepakt zijn is het anders. Het is dan misschien wel een opsteker voor het toerisme hier. Het HyperText Transfer Protocol wordt door iedereen gebruikt die een website bezoekt: Cookies kunnen nooit gebruikt worden om privégegevens van je computer uit te lezen of wachtwoorden te onderscheppen. Ook kunnen ze een computer niet infecteren met een virus of trojan.

Ze zijn dus volkomen veilig en worden al sinds de jaren 90 zonder incident gebruikt op bijna ALLE websites in de wereld. Uitleg over onze cookies.

Dit is een hash van je huidige session id. Deze wordt gebruikt om te voorkomen dat anderen zich door middel van browsermanipulatie kunnen voordoen als jou. In dit cookie staat je userid opgeslagen. Deze werkt alleen in combinatie met het sessid cookie dat hierboven al vermeld staat.

Hier wordt de schermbreedte van je device opgeslagen. Op basis hiervan kunnen bepaalde elementen wel of niet worden ingeladen of van een passende weergave worden voorzien. Dit cookie wordt door cloudserverdienst Cloudflare gebruikt om de juiste bezoekers naar onze server door te sturen. Zonder dit id zou je geen pagina te zien krijgen. En zo kwam K. We hebben geen gemene deler meer, we leven in een wereld zonder mystiek.

Het is een verdrietige gedachte waar ik aan blijf hangen. In het verlengde zou je kunnen zeggen dat de erotiek terrein heeft verloren ten gunste van de porno. We etaleren en consumeren elkaars seksueel potentieel. Degenen die vaak uit het schap worden gepakt raken eraan verknocht, zij met minder seksueel potentieel staan te verstoffen. En zo kom ik aan het eind van tien dagen chatten ongepland uit bij de woorden van de Koreaanse filosoof Byung-Chul Han.

Ik ging op zoek naar jongens die afscheid van me kwamen nemen. Ik hing slingers op. Tien mannen kwamen, waarvan acht me al eerder in de week bezochten. We dronken campagne en aten taart. Het voelde onwennig om de jongens bij elkaar te zien, maar toch gaf het partijtje me het gevoel dat je de App wel degelijk kunt inzetten om je te verbinden.

We babbelden en lachten. I hielp me met chatten. P gaf me mijn onderbroek aan in de douchecel. In tien dagen tijd heb ik 42 mannen ontmoet en een pizzabezorger en dat allemaal via mijn Smartphone. Ik was onder de indruk van de enorme openhartigheid en kwetsbaarheid in de gesprekken.

Door me dagelijks bewust te zijn van mijn behoeftes en die zichtbaar te maken aan mijn publiek was mijn agenda helder voor ik het knopje van mijn telefoon indrukte. Misschien is dat dan toch de simpele conclusie van de week: Als je de regie blijft voeren over je eigen verlangens en de middelen die je daarvoor inzet, dan is je telefoon een wondermachine.

Misschien moet ik dat in de toekomst maar doen dan: De besmetting die het project ooit in Berlijn opliep verdween. Iedere ochtend had ik een chat met een jongen in een winkeltje om de hoek, iedere dag rond de lunch sprak ik een verveelde stagiaire. Mijn online buurtje voelde gaandeweg vertrouwd. Als ik in slaap viel in mijn etalage, voelde ik me gesteund door de zachtmoedige blik van de mensen aan de andere kant van het raam.

Van de chats met nietsvermoedende gebruikers konden mensen op straat alleen mijn vragen lezen, tot het moment dat ze van het project op de hoogte waren.

De woorden van de gemiddelde geile NSA fun dude kon ik daarom niet altijd delen met mijn publiek. Het gordijn dat ik dichttrok om mijn bezoekers een gevoel van geborgenheid te geven schermde het gesprek af voor de mensen op straat. Vooral overdag was er, denk ik,  behoorlijk wat verbeeldingskracht nodig om te bedenken wat zich daar achter het gordijn plaatsvond.

Mijn dank gaat uit aan iedereen die de moeite heeft genomen een blik te werpen in mijn etalage, te chatten of me te bezoeken en met mij na te denken over de dingen die we soms verborgen willen houden voor elkaar.

Gisteren D, M, B, en M. De dag begon vanuit mijn verlangen samen te zingen via Skype. In Nederland moeilijk iemand te vinden. Op Scruff vond ik D. Via Skype liet hij me zijn huis zien. Het plan dat hij piano zou spelen en ik zou zingen sneuvelde vanwege overlast voor de buren, toen ook nog bleek dat zijn microfoon niet werkte en ik hem dus niet kon horen, veranderde het plan in een slaaplied dat ik voor hem zou zingen.

Niet trots op eigen zangkwaliteiten, maar meende een gelukkig gezicht te zien op dat kussen in Californië. Zag er verstild uit. Ik zong de Dijk. Na deze enerverende ochtend had ik behoefte even stil te zijn. Ik zocht iemand om stil mee naast elkaar te zitten en elkaars hand vast te houden.

Veel mannen op de chat gaven aan dit een issue te vinden. Angst voor agressie van randgroepjongeren. Ook veel die het té burgerlijk of dichtbij vonden. Bij het woord verliefdheid had hij zich nooit iets kunnen voorstellen. Toen kwam hij iemand tegen op GayRomeo bij wie hij al tijdens de eerste chat en de Whatsapps die volgden vlinders in de buik kreeg. Nu begreep hij waar vrienden van hem het over hadden als ze verliefd waren.

Ze spraken twee keer af. Naast elkaar zaten ze in de bioscoop en pakte hij M. Zijn handen zweetten destijds. M en de ander sliepen samen. Een paar dagen later appte de gentleman dat hij geen behoefte voelde de romance voort te zetten. Hij bleek de perfecte handvasthouder. We zaten naast elkaar op bed en lazen alle twee een boek.

Op de laptop loungemuziek. Het was mijn laatste avond in mijn tijdelijke huis, dus veel in de koelkast dat ik wilde opmaken. Besloot te koken met wat er was, kliekjes. Zocht iemand die het samen wilde komen opeten. Een jongen 24 in een relatie, die een dusdanig grote liefhebber van het seksuele avontuur was, dat de App een uitkomst bood.

Hij leek me zorgeloos. Zijn vriend, die minder avontuurlijk was, vond het geen probleem. Hij vertelde over een man die hem afgelopen week appte terwijl B. Samen liepen ze naar het ziekenhuis omdat je daar makkelijk ongestoord naar het toilet kon gaan. Wel een avontuur, geen succes. Regelmatig gaf hij mannen aan verliefd te zijn of best open te staan om een tijdje samen in Parijs door te brengen. Niet omdat hij dat zo voelde, maar omdat hij de mannen even gelukkig maakte met die woorden.

Ook vertelde hij dat hij vaak fake-te alleen Engels te praten, bijvoorbeeld als de ander een lelijk Amsterdams accent had. Samen Engels praten hielp de geile fantasie. Het was precies dit soort jongens waar M. Was blij een Android te hebben en geen smartphone. Als er een date zat aan te komen via de app. In Google een foto invoeren en in de zoekopdracht dan kijken of die ook onder andere namen voorkomt, goede truc!

Aan een schreeuwende homo onder het raam had niemand iets. Leven in de ogen van een ander — een terugkerend verhaal, ik moest aan P.

Nog altijd hoopte M. Door het late tijdstip lieten we de DVD voor wat hij was. Wel aten we de popcorn en dronken bessensap.

Het was sowieso misschien meer een film om eens met B. Gisteren een licht begin van de dag. De afgelopen dagen een aantal jongens ontmoet die zich geen raad wisten met liefde en intimiteit. Het was fijn om nu iemand te treffen die helemaal ok was met zijn liefdes- en seksleven. Zijn vriend woonde in het buitenland, de dating App was voor de snelle seks tussendoor. Het had veel goede ontmoetingen opgeleverd.

Karaoke zingen op bed was geweldig. Tainted love uit volle borst, ik was vergeten hoe je daar van kunt genieten. Een groter verschil met de volgende gast had ik me niet kunnen voorstellen.

Via de chat praatte P. Verschrikt sprong de jongen uit bed. Met weinig woorden verliet hij die ochtend het huis. De onmogelijke intimiteit bleek een thema in P. Alleen in China had de App uitkomst geboden.

Daar had hij een geweldige avond beleefd met een jongen die hij uit eten had genomen en de nacht had doorgebracht. Voor de rest was de huid van P. Macht erotiseert, zo zei hij zelf. Vrouwen stonden er dan ook regelmatig voor zijn deur. Maar juist die bekendheid maakte het ook onmogelijk om ongegeneerd dit soort Apps te gebruiken. Moest denken aan het aftreden van Onno Hoes. We accepteren homoseksualiteit en seks tussen mensen van verschillende leeftijden.

Maar als je wordt ontmaskerd als gebruiker breekt een schandaal los. De gedachte dat we ons voor de buitenwereld toch zichtbaar moeten houden aan de heteronormatieve normen, een vrijere omgang met seks mag wel worden vermoed, maar niet worden ontdekt.

De 30 tot 40 jarigen draaiden vooral cirkels om elkaar heen. De kroeg was nauwelijks een optie, ook vanwege P. Het was een verhaal dat me raakte, maar klonk allesbehalve bitter. Ik vond het een eer zijn haren te mogen wassen onder de douche. In de vroege avond kwam J. We voerden een openhartig gesprek over seks, en dat ging J. Hij verzorgde in het levensonderhoud van zijn jonge vriendje. Na het ontdekken van zijn ziekte waren de zaken veranderd.

Hij verbrak zijn relatie, nam ontslag en verhuisde naar een kleine gemeente. Hij had nu drie vrienden. Hij was altijd in control.

lekker mastuberen geile kik meiden